Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 384 |
nsann parayla ilikisinde maddiyat ihtirasnn ötesine taan metafizik bir eyler var gibi geliyor bana. Karun gibi zengin olup ömrünün sonlarna yaklaan insanlarn daha fazlasn kazanmak için gecelerini gündüzlerine katmalarnn daha fazla kazanmakla çok da ilgisi olmasa gerek. Çünkü böylelerinin zaten harcamaya ömürlerinin yetmeyecei kadar çok servetleri var. Çoluk çocuklarn düünerek urap didiniyorlar desek, bu da çok mantkl deil; çünkü brakn çocuklarn, sülale boyu yetecek birikimleri bir kyda bekliyor.
Ne o zaman bunun açklamas?
Neden insanlar harcayabileceklerinden daha fazla para kazanmak için bu kadar urap didiniyor? Öyle ya, kazanp bir kenarda istif ettiin parayla yapabilecein bir ey yok, yapmak istediin ve parann satn alabildii her eyi zaten yapabiliyor, satn alabiliyorsun!
Burada acizane kanaatim kazanma hissinin tutkulamas gibi bir durum var. Nefsin arac amaçsallatrmas, bunu duygusal bir tatmine, daha doru bir deyile bir tatminsizlie dönütürmesi... Öyle ki, kazandkça kazanyor, satn alabildiiniz her eyi alabiliyor ve her imkana eriebiliyor, bir manada dünyann size vadettii her türlü maddi hedefi yakalayp tüketiyorsunuz. Ama içinizde yine de doymayan bir ey kalyor, açlndan vazgeçmeyen, açl giderilemeyen bir ey...
Bu maddiyatn kendisiyle çözebileceiniz bir denklem deil! Belki, kazanmay metafizik bir ide, ‘ibadet’ kvamnda bir yönelim, bütün hissiyatnz kaplayan, igal eden bir zihni bamllk, hatta bir inanç gibi düünebilirsek biraz daha anlam kazanabilecek bir durum, bir hal bu! Tedbiri elden brakp biraz daha fazlasn söylemeye cüret edersek; parann tanrsallat bir modern kulluk biçimi bu. Ballarnn sadakatlerini yitirmedii yeni tip bir putperestlik...
Eski putperestler, putlarn hamurdan kendi elleriyle yapar, onlara tapar, acknca da onlar yerdi. imdikiler yapamyor bunu, çünkü zaten yenebilecek her ey için yeterince toklar!
“Bunca yemei neden sipari ediyorsun, istesen de hepsini yiyemezsin!” diye söylenmedi kadn. O söylenmeyince, “Ne biliyorsun, belki de ben yiyebileceimden daha fazlasna açm!” diye karlk vermedi adam. Böyle eyleri pek düünmüyorlard yiyip içerken.
Herkes, hepimiz, durma noktasn az ya da çok kaybetmi insanlara dönütük. sterken aslnda neye ihtiyacmz olduunu pek düünmüyoruz. stememiz için önümüze konan eyleri istemenin memuru kldk kendimizi. Canmzn istedii her eye sahip olmak istiyoruz. Oysa canmz deil isteyen bütün bunlar, nefsimiz! Nefsimiz, yani canmzn düman... O sebeple olacak onun isteklerine boyun ememiz canmz memnun etmiyor hiç. Nefsimiz istiyor, biz onun isteklerinin peinde kouyoruz ama canmz huzur bulmuyor. Çünkü canmzn kendi Rabbi var, baka tanrlar gözü görmüyor.
“Eskiler dünya malna rabet etmediler. Atemi gibi ondan kaçtlar. Yeteri kadar sahip olduktan sonra, fazlasnn hesabn verememekten korktular. Yeteri kadarna sahip olma konusunda da titiz davrandlar, helal snrnn da hep biraz gerisinde kalmaya gayret ettiler” diye yazm rahmetli Cahit Zarifolu, ‘Bir Deirmendir Bu Dünya’ kitabnda.
“Sen mi onlar yiyorsun” dedi meczup, “yoksa yediklerin mi seni yiyor!”
Yazar: Gökhan Özcan |
11-08-23 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||
 |
 |
||
