
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 349 |
Gerçekten acayip!
Çeitli mecralarda paylald, muhtemelen görmüsünüzdür; New York Moda Haftas’nda korsan bir gösterici kimseye çaktrmadan podyuma çkp bir manken gibi yürümeye balyor. Üstüne bildiimiz battal boy effaf market poetine kol açarak yapt bir tür bluz var, altnda da pembe bir ort... Sahnenin gerisinden koarak gelen güvenlik görevlisi onu derdest edip zorla sahneden indirmese kimse bunun zekice bir protesto gösterisi olduunu farketmeyecek. Nasl farketsin, bu tür gösterilerde en az bu kadar, belki zaman zaman bundan da acayip eyler giyilerek o mehur manken admlaryla o podyumlar arnlanyor ve büyük alk alyor. imdilerde sosyal mecralarda evdeki poet, mukavva kutu ve saireyi üstüne takp taktrp manken yürüyüü yapan ve bunlarla dalgasn geçen tipler var. Orijinali mi, yoksa taklidi mi daha komik, daha acayip, insan karar veremiyor.
Acayip deyip duruyorum ama dünyann dev sektörlerinden biri moda sektörü ve bu gösteriler milyonlarca dolarn döndüü bu piyasann vitrinini kurduu gösteriler... Bunlar bekleyen nice insan var, bunlarn bir ksm parasn o sektörden kazanan insanlar, dier bir ksm da yeni trendlere merakl zengin insanlar... Moda anlaylar ve trendleri yukardan aaya oluuyor. Bu uç kreasyonlar çounlukla sokaklar için deil; hem trendleri uçlarndan belirlemek için hem de dikkat çekici gösterilerle insanlar moda illüzyonunun parças klmak için... Sokaklara inmeden önce biraz ‘normalize’ ediliyor tasarmlar... Ama yine de zevkler ve renkler her zaman bizim normallerimize kadar da getirilmiyor. Çünkü iin temel mant, bu sektörel düzeni bizim normallerimizde kurmama ve moda belirleme iini bizim aklmzn ermeyecei bir yerde kurmay gerektiriyor. Neden böyle? Çünkü aklmz ererse kendimiz yapar, kendimize neyi yaktracamz kendimiz seçeriz. Yani modann bir endüstriye dönümesinden önceki dünyada asrlar boyunca olduu gibi...
Bu konuya ilikin olarak Guy Debord, “Gerçek dünyann basit imajlara dönütüü yerde basit imajlar gerçek varlklar ve hipnotik bir davrann etkili motivasyonlar haline gelir” diyor ‘Gösteri Toplumu’ isimli kitabnda.
Sosyal mecralara düen son örnek modadan olduu için konuyu buradan açtm; benzer bir durum kültür-sanat organizasyonlar için de geçerli aslnda. inin hakkn veren insanlar elbette darda tutuyorum ama son yllarda bienal kavram ve küratörlük müessesesi de oldukça tartmal, hadi bugün dilimize taklan kelimeyle ifade edelim, acayip örnekler ortaya koyuyor. Gerçekten neresinden sanat eseri olduunu, nasl bir sanatçln ürünü olarak ortaya çktn ve kültürle balantsn kavrayamadmz birtakm malzemeler, deneysellik ad altnda, büyük de paralar ödenerek kamuoyunun önüne konuyor, salonlar bunlara tahsis ediliyor, medyada gündem oluyor. Acayipliine sanat etiketi koyup bu ilerden servet kazanan birtakm tipler var, full-imaj tipler ve gerçekten de sanatç muamelesi görüyorlar. Gerçekten! Ama her zaman, her ortamda bir poetli adam çkp bu acayiplie ayna tutmuyor. Yine de bazen kendi kendine bir eyler oluyor. Yine sosyal medyada gördüüm bir örnei aktaraym. San Francisco Sanat Müzesi’nde bir sergi hazrlklar srasnda aka videolaryla ünlü iki fenomen salonun zeminine bir gözlük brakyor. Ne oluyor dersiniz? Ziyaretçiler yerdeki gözlüü bir sanat eseri zannediyor ve dier eserlerle birlikte onu da uzun uzun inceliyor, hatta pek çok ziyaretçi yere kadar eilerek fotorafn çekiyor.
Acayip ama deil mi?
Gerçekten acayip!
Yazar: Gökhan Özcan |
19-09-23 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||