Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : EDEBÝYAT / UNUTULMAYANLAR | Okunma Says: 2006 |
Her air geçip giderken bir söz brakr arkasnda. Kalrsa bir iz kalr onlardan. Gitmeden önce geliine dair ülfetli bir mesaj gibidir, koca ömrün belki de özetidir bu. Okursunuz, elinizi banza götürür pencere kenarnda bir müddet düünürsünüz. Ve usta bir kaif telayla bulursunuz mesajn içerisindeki srr. Bu adam bunun için gelmitir. Ve gidiine de bu yüzden böyle bir geli nasip edilmitir. Necip Fazl gibi, Zarifolu gibi, Beyazt gibi…
Ben onlardan birisini tanmtm yllar evvel. Kocaman sözleri, azda durmayan kayganlkta düünceleri, kimsenin söyleyemeyecei iirleri vard. Okudukça, “Bunu ben yazmalydm” minvalinde dürtülere sürükleyen dörtlükleri… Olcay Yazc’dan bahsediyorum. Minik parmakl bir Dev’den..
“Ben bu adamn iirlerine hastaym” dediimde, “O airin boyu küçük be olum” demiti hocam lisedeyken. Küçük boylu adamlarn iirleri küçük mü olur a hoca. te koskoca bir devri aydnlatyor kalem ucunda tuttuu fenerle. Kafamda hep öyle kalm nedense. Nasip ya, yllar sonra radyo program yaptm binada, çok deerli ve sevgili Mahmut (Bykl) Aabeyimin yannda bir adam. Yanma doru yaklayorlar. Elini uzatyor Mahmut Aabeyim “Can dostum, naslsn” diyor güzel yüzüyle. “Elhamdülillah” diyorum gözlerim yanndaki Dev’de. “Olcay Yazc” diyor gözlerini krpmadan, elini öpüyorum Dev’in hiç sarslmadan. Ve ben o gün bir kez daha anlyorum gölgeleri büyük adamlarn yüceliine yüreimizin yetmediini.
Gül dana giden dervi
15 Ocak’ta Türkiye Yazarlar Birliinin düzenlemi olduu bulumada, Olcay Yazc’nn dostlar ona dair iirler okudu, anlar paylat. yi bir kompozisyondu, çünkü anlamak gerekirdi Dev air’i. Her konuma, her anlatm geçmilere sürükledi bizi. Oralarda gezinip ellerinden tuttuk Dev air’in. Yazd iirlerin sanclarna tank olduk, i ararken yürüyen ayaklarnda bir tarihin yorulduunu gördük. Paraszlkla dönülen ev yolunda, scak bir ekmein kokusunu da aldk. Çok çabuk dönemedik bu taraflara. Aslnda dönmekte istemedik. Orada, o dev airin parmaklarnda gezinip durmak istedik.
Kendi ellerimin arasnda bir dize, bir sr aryordum güne dair. Alnmn yaftasna çivi gibi çaklmt, hazrlanm afiin slogan dizeleri :
"Çatall yol aznda arp kaldm dervi
Söyle hangi patika gül dana gidermi?"
Sanrm, bir hayat felsefesi edinmek için hafzaya çaklacak en ülfetli cümleydi.
Gülda’na varabilmeni en çok ben istiyorum abi. Parmaklarnla bizi oraya götürecek olduun için.. Mekann cennet olsun…
Yazar: Mustafa Onur |
17-01-11 |
||
| E mail: haberkültür.net | Tweet | ||
 |
 |
||
