Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 5628 |
Babanzn uykusu gelmi… pincecik de olsa yaprak gibi bir ey de olabilir, çekiverin üzerine, böyle lk bir elham, böyle ksa bir sübhaneke veyahut çocukluunuzdan kalma “yattm Allah kaldr beni/rahmetine daldr beni” tekerlemesi gibi, ince bir hrka ya da çok ykanmaktan seyrelmi bir yemeni bile olabilir. Gözleriniz olabilir. Avuçlarnz. Bir dua ile bir iyi temenni ile bir hayrl dilek ile, masal ve dülerle, içinizde hep parlak olarak asl kalm çocukluk fotoraflarnn inci dili tebessümüyle… Örtün onu. Babanzn uykusu geldiinde, örtün, saklayn onu, kimseciklere vermeyin. Çünkü bilin ki babalarn kalbi yorgundur…
Hep hayalini kurduum bir yerden bakyorum ehre. Siyami Ersek Hastanesi’nin dev bir trolü andran on alt katl Kule Binasnda, babamn ba ucundan bakyorum ehre. ehir küçük. Tarih masal. Herkes iyi olsun istiyorum. Sarayburnu Selimiye’ye deecek kadar yakn ve tutkuyla balym meer Harem’e , elmaslarla zehirlerin ifritlerle ebrarn kolkola uyuduu ite Topkap Saray. çinde kslm binbir ukdeyle Ayasofya ve ite bir balgömecini andran Sultanahmet, gecenin içinde birer romantik mum gibi yandklar bu hayal perdesinde, uyuyup da uyanmas için tüm kalbimle kalbine dua ettiim babamn yannda, ne kadar da sönük kalyorlar… Mühendis Mektebi, Tbbiye Okulu, Askeri Klas ile koca Haydarpaa, avuçlarmn içinde ite… Yüksekten ve uzaktan baknca her ey küçülüyor. Oysa ben hep buradan bakmay hayal etmitim bu ehre… Ayn ondördüyle parlatt çehresi, ve o çehreden ehrin bana ta sehere dek dökülecek rahmetin ulu simyas, ay tozu, peri kanatlar, çiçekler ve taç yapraklar… Hiç birinin esiri deilim bu gece. Çünkü babamn uykusu gelmi… Kalbi yorgundur hiç ilimeyin…
Tam ona çay kann ucuyla su verirken söyleyiveriyor: “Hakkn helal et kzm” diye… Sanki tam 43 yldr bu an bekliyormu, bu cümle için 43 yldr prova yapyormu gibi, hiç teklemeden çknca içinden bu cümle… Atein içine yuvarlandmn resmi olup çkyor. Ne kadar resmim varsa dünyada, yanp kavruluyor o anda. Ama garip bir atetir bu, size tam olarak anlatamam nasl olduunu. O atein içinden serin gölgeli bir bahçeye geçiveriyoruz babamla. Hazreti brahim’i yakmad anlatlan bir ate kssas vardr ya, ite öyle, bir odadan dierine geçer gibi… O zaman fark ediyorum ki; her babann gönlünde atei gül bahçesine çevirecek bir sr saklym…
Onu uyuttular. Sonra da kalbini açp içine baktlar. Neyi görüp neyi görmediklerini bilmiyorum. Ama orada beni gördüklerine eminim. Evlatta babann srr sakldr der büyükler. Srrmz ifa ettiler. Ellerime her dedikçe gözlerim, irkilerek fark ediyorum ki onlar babamn elleriymi… Serum iesini tutarken, sedyeyi kavrarken, röntgenlere bakarken, ettehiyatüyü okurken, herkes uyuduktan sonra yaz yazarken, kendi ellerimde babamn ellerini görmek… Babamn kalbinden ifa olan bir srr tutamamak gibi…
Hastanenin en tepesinde göklere uzanan bir rüzgar gülü olduunu söylesem bana inanr msnz? Meleklerin kanat sesleri, hrtlar halinde yükselen dua nefesleri, her yldzn bir kader iplii ile yeryüzüne balandnn bilgisi ile kimbilir kaç ya daha büyüdüm bu hastanede…
Yazar: Sibel Eraslan |
20-01-11 |
||
| E mail: edebistan.com | Tweet | ||
 |
 |
||
