Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / ÎMAN VE ÝSLÂM | Okunma Says: 4484 |
Yahudilik, Din'in gelenee dönümesi balamnda önemli bir tecrübedir. srailoullar, Hz. Musa (a.s) henüz hayattayken sk sk nükseden "yahudileme" hastal dolaysyla birçok ilahî cezaya çarptrlm, Tevhid temelli bir hayat için getirildikleri Filistin topranda ksa bir süre sonra irk içinde bölünerek "Yehuda" ve "srail" devletlerini kurmulardr. Nihayet Buhtunnasr'n (Nebukadnezzar) bu corafyadaki Yahudi varlna son vermesiyle balayan birinci ve Roma tarafndan tabi tutulduklar ikinci sürgün dönemlerinde ve oradan 1948'e uzanan süreç içinde -sürekli gönderilen elçilerle uyarldklar halde- yoldan çkma alkanlklarn terk etmemilerdir.
Uzun yüzyllar boyunca yaadklar inili-çkl tarih, srailoullar'na bir "kimlik bilinci" salamtr; bu doru. Ama bu kimliin aslî ve temel unsurunu, Hz. Musa (a.s) ve Tevrat'tan daha çok Yahudi din adamlarnn oluturduu gelenein tekil ettiinde üphe yok...
Hz. sa (a.s)'n terk-i dünya etmesinden ksa bir süre sonra sahneye çkan Pavlus'un -anlatm uzun sürecei için burada giremeyeceimiz unsurlara dayanarak- yürüttüü desise dolu mücadeleler süreci sonucunda Havariler'in etkisinin krlmas, nihayet 325 znik konsilinde Roma'nn Pavlus Kristolojisi'ni "resmî din" olarak kabul etmesiyle birlikte Muvahhid sevî damarn giderek zayflayan varlnn zaman içinde tarihe karmas sonucunda Hristiyanln ortaya çkmas konusunda da ayn eyleri söyleyebiliriz. Burada da artk Hz. sa (a.s)'dan ve ncil'den ziyade Pavlus'un oluturduu gelenek "din" kisvesi altnda arz- endam etmektedir. Her iki örnekte de "kurumsallam" bir yapnn Din'in yerine geçmesi, onun yerine ve ramna akide ve tasavvur oluturup hayata vaziyet etmesi söz konusudur. Her iki gelenein Hz. Musa ve Hz. sa'nn (ikisine de selam olsun) tebli ettii Din'le, birtakm sembolik unsurlarn kullanlmas dnda hiçbir sahici ilikisi yoktur.
Tarihi çarpk bir zihin yapsyla okuyan; slam'a, kaynaklarna, kurumlarna ve Müslümanlarn tarihsel tecrübelerine a bakan birtakm çevrelerin, Yahudilik ve Hristiyanlk tecrübelerinin aynyla slam ve Müslümanlar hakknda da söz konusu edilebileceini iddia etmesi gülünç olduu kadar düündürücüdür de...
Her eyden önce slam'da "devamllk" esastr. slamî tecrübede Din'in gelenee dönütüünü söyleyebilmek için, ilkin "devamllk" unsurunun nerede kesintiye uradnn, ikinci olarak da gelenek dedikleri eyin hangi noktalarda Din'in aslî/sahih paradigmasyla ayrtnn ortaya konulmas icap eder. Kesinti nerede olmu ve "dönütüren gelenek -ayet böyle bir ey varsa tabii! - nerede devreye girmitir? Efendimiz (s.a.v) ile Sahabe arasnda m, Sahabe ile Tabiun arasnda m, onlarla dier nesiller arasnda m?..
ia'y oluturan kesimlerin önemli bir bölümünde görüldüü üzere Sahabe'nin Efendimiz (s.a,v)'den sonra slam' tahrif ettii, ya da Haricî düüncede olduu gibi Sahabe'nin irtidat ettii tarzndaki marjinal yaklamlar paranteze alarak konuursak, Müslümanlarn inanç ve amelde referanslar dimdik ayaktadr ve hiçbir "gelenein" onlarn yerini ald ileri sürülemez. (Sözünü ettiim iki yaklam niçin paranteze almak gerektiini ksmet olursa bir baka yazda irdeleriz.)
Kur'an'n ve/veya Sünnet'in tahrif edildii ya da "tarihsel" olduu tarzndaki iddialar, slam yerine farkl bir din tasavvur edenlerin büyük ölçüde Batl fikir atalarnn salad lojistik destekle dillendirdii "kurgu" mahsulü eylerdir. Dier dinlerin bana gelenlerin slam'n da bana pekala gelebilecei arzndaki yaklamlar, slam'n "Son Din" olduu gerçeini skalamaktadr. ayet bu Son Din, onlarn iddia ettii gibi tarih içinde gerçekten esasl bir ekilde tahrif edildiyse, onun ahir zamann dirayet, alg ve uur seviyesiyle aslî mahiyetine irca edilebileceini söylemek eyann tabiatyla çatmak olacaktr! Efendimiz (s.a.v)'den sonra Sahabe-i kiram, Ümmet'in sahih Din ve kaynak telakkisine sahip klnmas için son derece bilinçli ve sistemli bir faaliyet yürütmütür. Akaid, Fkh, Tefsir, Hadis... gibi ilimler "kurucu nesil" konumundaki Sahabe'nin temelini att disipliner yap içinde sistemlemi ve varln uzun yüzyllar boyunca devam ettirmitir. Bunun sonucunda Din'in sabitelerden ve deikenlerden oluan alanlar net olarak ortaya çkmtr. Sabit olan kyamete kadar sabit olacak, deiken olan da artlar tahakkuk ettiinde yerini baka "meru" deikenlere brakacaktr.
Kendisini Kur'an, Sünnet ve cma ile refere etmeyen hiçbir yaklam Müslümanlar nazarnda "meruiyet" kesbedemez. Bunun anlam udur: Bu Din, "edille-i er'iyye" dediimiz bu referans sistemi vastasyla her türlü tahrife kar korunmaktadr. Bu referans sisteminin Din'i tahrif ettiini ileri sürenlerse ahir zamann amatör cambazlardr...
Yazar: Dr. Ebubekir Sifil |
26-03-11 |
||
| E mail: milligazete.com | Tweet | ||
 |
 |
||
