HALEB'E DÖNÜÞ

Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.

YET- KERME
Ey Peygamber! Dinlerine uymadýkça Yahudiler de Hrýstiyanlar da senden asla hoþnut olmayacaklardýr.
Bakara, 120.
HADS- ERF
Dünya tatlý ve caziptir. Allah sizi dünyada egemen kýlacak ve nasýl davranacaðýnýza bakacaktýr. Dünyadan ve kadýnlardan sakýnýn.
Müslim, Rikak, 99.
SZN Z
"Her kim selefin bilmediði bir amel icad ederse, Peygamber'in risalete ihanet ettiðini iddia etmiþ olur. Çünkü din tamamlanmýþtýr (Maide, 3) O gün din olmayan þey bugün de din deðildir."
Ýmam Mâlik
Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar
Okunma Says: 4812
Yazar: Yavuz Bahadýroðlu
MUTLULUK KAYNAKLARI

 

Fazla televizyon seyrettiimiz ve televizyonlar da olumsuzu abarttklar için “her yer karanlk” gibimize geliyor…
Oysa her yer karanlk deil…
Aydnlk alanlar da var…
Kefetmek ve tutunmak gerekiyor.
Hayatn aydnlk yönlerini kefedip tutunarak yaayanlar daha mutlu bence…
öyle düünün: Hava çok bulutland zamanlarda bile güne bir yerlerdedir. Bulutlar daldnda yeniden bize gülümsemeye balayacaktr.
Dertler, skntlar, olumsuzluklar, terslikler hayatn bulutlanmasdr. Böyle durumlarda bile umuda tutunmak lazm. Çünkü ancak umutlarmz diri tutabilirsek problemlerin üstesinden gelebilecek dinamizmi koruyabiliriz.
Aksi takdirde olumsuzluklarn altnda ezilir, tükenip gideriz.
Demek istediim tam olarak u: Olumsuzluklar havann bulutlanmasna benzer; günein kymetini anlamak için havann zaman zaman bulutlanmas gerekiyor.
K yazla, gece gündüzle dengelenir… yi ve kötü, doru ve yanl birlikte yaanr. Önemli olan dorunun ve iyinin saysn artrmaktr. Bunun için bak açmz deitirmeliyiz. Olumsuzluklar ap mutluluk kaynaklarmzla bulumalyz…
Bir bakma mutluluk kaynaklarmz yeniden kefetmeliyiz…
Bir çrpda size bir dizi mutluluk kayna sayabilirim…
- nanmak mutluluktur…
- Sevmek-sevilmek mutluluktur...
- Bakasna yardm etmek, ya da bakasndan yardm almak mutluluktur...
- Komuluk-paylamak mutluluktur...
- Okumak ve yazmak mutluluktur...
- Dinlemek, ya da dinletmek mutluluktur...
- Üretmek ve ürettiini satmak mutluluktur...
- e gitmek, iten eve dönmek mutluluktur...
- Sevdiimiz insana yemek hazrlamak, ya da sevdiimiz insann hazrlad yemei yemek mutluluktur...
- Ana, baba, çocuk, dede, nine, hala, teyze, day, amca olmak mutluluktur...
- Bunlara sahip olmak mutluluktur…
- Çocuk bakmak mutluluktur...
- Takdir etmek, takdir edilmek mutluluktur.
- Gezmek, seyahate çkmak mutluluktur...
- Yeni bir eye sahip olmak mutluluktur...
- nanlan konularda hizmet üstlenmek mutluluktur...
- Dua ve ibadet mutluluktur...
- Her gün 147 milyon kez patlayan frtnalarda savrulmamak mutluluktur…
- Her gün, dünyann muhtelif yerlerine düen 4 ilâ 8 milyon aras yldrmdan birine çarplmamak mutluluktur…
- Her gün gerçekleen 1370-2740 aras depremlerden birine çarplp enkaz altnda kalmamak mutluluktur…
- Her gün tepemize yaan 548 ton kum, çakl ve göktann tepemize dümemesi mutluluktur…
- Dünyada her gün ölen 150 bin civarnda insandan biri olmamamz mutluluktur…
- Ailenin savrulduu çada bir aileye sahip bulunmamz mutluluktur…
-
Domuz gribi, deprem, ku gribi, deli dana hastal, trafik kazalar vesaire…
Elbette bunlardan biri bamza gelebilir. Ama “bamza gelebilir” diye her an tedirgin yaayarak hayat kendimize zehir etmenin anlam yok.
Hayatn da, bizim de bir sahibimiz var.
Dünya bir “sefine-i Rabbanî=Allah’n gemisi” (Bediüzzaman’n ifadesidir) olduuna göre, bunun bir kaptannn olmas doal. Ona güvenmeyip kaptanlk taslamak karamsarlk, Ona güvenmek ise huzur ve mutluluktur.
-
Demitim ya, rahmetli anacm aynaya her baknda ükrederdi. Bir gün dayanamayp sordum:
“Küçük bir köyde yayoruz. Çok bir eyimiz yok. Sen hâlâ ne diye ükrediyorsun?” (Demek ki ben, o yalarda, ükrün büyük servet sahiplerine mahsus olduunu düünürmüüm).
Bana döndü, biraz akn ve buulu gözlerle bir süre baktktan sonra, içine dünyalar san ksa bir cevap verdi:
“nsanz ya, daha ne olsun?”
Hiç yaratlmayacakken ve baka bir ey olarak (hayvan, bitki, ta) yaratlabilecekken, insan olarak yaratlm olmann büyük bir mazhariyet, büyük bir ikram olduunu, her insann sadece bunun için hadsiz ükretmesi gerektiini çok sonra örendim.
Demek ki, benim Lâtince okuma yazma bile bilmeyen (Kur’an okumasn bilirdi) anacm, aynada kendini, kendi insanln okuyordu.
Ne diyor Mevlâna: “Kendini okumasn bilmeyen insann baka kitaplar okumas bir ey ifade etmez.”
Öyleyse son söz u olabilir: Kendini okumay bilmek mutluluktur!

 

Yaznn tamam için tklaynz.