
| Kategori : / AKTÜALÝTE | Okunma Says: 3808 |
Cumhuriyetin kurucu seçkinleri, “hâkimiyet bilâkaydüart milletindir” diyerek iktidara gelmelerine ramen halka hiç bir zaman güvenmediler. Cumhuriyet’in ilk muhalefet partisi, hem de Millî Mücadele’yi yürüten lider kadrosundan isimler (Karabekir, Rauf Orbay, Cebesoy vb.) tarafndan kurulmu olmasna ramen irtica gerekçesiyle kapatld.
Bizzat Mustafa Kemal Paa’nn kurdurduu icazetli Serbest Frka da halkn büyük teveccühüne mazhar olduu için, kendi kendini kapatmak zorunda kald! O zaman cumhuriyetin iktidar seçkinlerinin halk oyu ile iktidar sürdürmesinin imkânsz olduu anlald!
Bunun snamas 1950’ye kadar tam mânasyla yaplamad. te 60 yl önce böyle bir snama yapld ve o zaman da iktidar kaybettiler. Seçimli deiim, yumuak geçi Türkiye’nin ideolojik deiimini güçletirdi. Halkn seçtikleri de resmi ideolojiye ballk arzetti. Hatta DP zaman zaman CHP’den daha fazla resmici göründü.
Bütün bunlar, oligarik kesimleri tatmin etmedi. Hep tek parti dönemini, tek bana iktidar özlediler. Ayak takmnn öne geçmesini, eitimin yaygnlamasn, ehirlerin kalabalklamasn içlerine sindiremediler.
Hep bir beklentileri oldu!
Bu “asker” beklentisi idi!
1960 darbesine ilk mektepte yakalanan bizler CHP’li azgnlnn 27 Mays’tan sonra nasl biçimler aldn hayal meyal hatrlarz.Yine de 27 Mays, CHP’yi iktidar yapmaya yetmedi. O zaman, iktidar seçkinlerinin gözü hep askerde olmaya devam etti. 1970’lerde kemalizmle-komünizm o kadar içiçe geçirildi ki, askeri darbenin renginin kzl olaca sanld. 1971 Müdahalesi solu bir hayli sarst. Fakat 80 darbesi iyice bozdu...
1970’lerde filizlenen dini renkli siyaset, iktidar orta oldu. Bu balangç iyi deerlendirilebilse idi sosyal uzlama erken tesis edilebilirdi. 12 Eylül’ün sebeplerinden birinin de dinî renkli siyasî akmn tasfiyesi olduu gözden kaçrlmamaldr.
12 Eylül sonras sivil siyasete damgasn vuran Özal’n dinî kimlii, cumhuriyet seçkinlerinin önemli problemlerinden biri idi. Özal döneminde sivillik alan geniledikçe darbe beklentisi younlat.
Özal’n tesirini kaybetmeye balad dönemde Refah Partisi, en çok oyu alan parti konumuna yükselmiti (1995 sonu). Nitekim, Refah Partisi DYP ile Refahyol hükümetini kurarak, Cumhuriyet’in ezberini bozdu. slamc tannan bir lider TC’nin babakan olmutu!
28 ubat böyle bir zihni zeminde nevü nema buldu. Dini renkli siyaseti bitirme harekat teekkül etmi olan bütün demokratik dengeleri bozdu. Bir partinin oyun d braklmas, dier partilerin güçlenmesi anlamna gelmiyordu. Fakat, cumhuriyetçi tahakküme kar olan geni kitleler, 28 ubat’n sonunu 2002 seçimlerinde getirdiler. Bu tarihten sonra asker beklentisi yükseldi ve askeriyede darbe planlarnn, projelerinin hz kazand artk meçhulümüz deil. Cumhuriyetin son kalesi addedilen cumhurbakanlnn korunmas veya tarihin tersine çevrilmesi için sivil görünümlü bir hayli harekat yürütüldü, mitingler yapld, artk deifre olan cinayetler ilendi...
Mevcut iktidarn sürdürülebilir olmas, Türkiye’nin gerçek sivillii yaamaya almasn zorunlu klyor. Resmi ideolojinin gecikmi tasfiyesi Türkiye’nin bugünkü dönüümünü güçletiriyor. Buna ramen asker, daha önce yapmak istediklerini bugün tasavvur edilebilir veya en azndan uygulanabilir bulmuyor. Babu Paa’nn masaya vururken verdii mesajlarn en önemli olan, artk darbe döneminin bittiidir.
Bu, orduda darbeci unsurlarn olmayaca anlamna gelmez, fakat bunun kuvveden fiile çkarlmas imkannn hem iç hem de d sebeplerle mümkün olmadnn ilan anlamna gelir.
O bildik türküyü imdi öyle okumak gerekiyor:
Darbe yolu beklerim
Vay benim emeklerim!
Yazar: D. Mehmet Doðan |
29-01-10 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||