
| Kategori : TEFEKKÜR / ÝNSAN VE TEFEKKÜR | Okunma Says: 5847 |
“nsanlarn yapacak veya ykacak bir eyleri yoksa canlar sklr.” (Alain)
“Yapacak bir eyleri olmak” kolay m? “Deviricilik”i ideal haline getirmi insanlarn canlar sklmaya görsün! Dille - kalemle - fiille haydi vazifeye! Ve seyreyle gümbürtüyü!
Deviricilerin hâkimiyeti altnda bulunan bir içtimaî muhitte muhafazakarlk büyük ehemmiyet kazanr.
Doru'nun güzel'in iyi'nin üzerine titremeye mecburuz. Aksi halde, bir can skntsnn gadrine uramak tehlikesi her zaman vardr!
Kollarn svyor adam. becerecek, hamle yapacak... Bir çalkantdr balyor... O'nu oraya, bunu uraya... Öteki gitsin, beriki gelsin!.. “Ne oluyoruz?” demeye kalmadan bir de bakyorsunuz ki yllarn avizesi pattadak inmi. Boyu devrilesice! Yerine ne koyacaksn? Ardndan bir baka angrt, daha sonra top gürlemesini andran bir büyük darbe... Ne kap kalm, ne baca... Üstelik de karnza geçip pis pis srtr, kötü kötü kaslr. Sözü henüz bitmemi, kredisi tükenmemitir! Tenkidleri “durun ve bekleyin” gerekçesiyle reddeder!
Birilerinin canlar sklmaya balad m, bütün teselli ve iftihar unsurlarna dört elle sarlasm geliyor. “Kim bilir neler kaybedeceiz yine?” endiesi yüreimi titretiyor.
Peki ama bu durum hep böyle mi devam edecek? Teebbüs onlarda, tahammül çilesi bizde... Bilmemiz icab etmez mi ki, taarruzu göze alamayan bir müdafaa anlay ile hiç bir mücadele kazanlamaz.
Herkes kendi hamlesini kendisi balatmaldr. Her can sklana “buyurunuz” diyen müsamaha telâkkisini ve yenilik özentisini, artk terk etmeliyiz. “Yenidir, gençtir, iyi niyetlidir, hsmdr ahbaptr...” yok artk. Biz deneme tahtas deiliz. Bu can, bu müktesebât, bu yuvay, bu müesseseyi, bu vatan, bu ümitleri yolda bulmadk biz.
Böyle diyebileceksek; direnelim, dayanalm.
Diyemeyeceksek... Yok, yok. Diyeceiz, uyanacaz, yürüyeceiz.
NOT: A. Selim Bey'in eski, ama bugün yazlm gibi taze bir yazs.
Yazar: Ahmed Selim |
09-08-10 |
||
| E mail: ethem92@mynet.com | Tweet | ||