
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 38107 |
Can yavruma mektup
Can yavrum,
Askerliim srasnda annene mektuplar yazmtm. Beni ve onu balayan sevgi dolu satrlard onlar. Sizlerle iletiim zorluu yaadmz zamanlar o hep, "çocuklarna mektup yaz" der bana... Bu mektup o mektuptur.
Can yavrum,
Babalarn sevgisini gösterme noktasnda çok da becerikli olmadklarn babamdan örendim. Benim hep ciddi yüzüyle bir sayg halesi olarak içimde yer etmi babam bir gün, bir ayrl annda, beni uurlarken gözlerinde bir damla yala gördüm. Sonra ona yazdm: "Baba, dedim mektubumda, çocuklarnza sevginizi daha erken gösterebilirdiniz. Bu sizi çok çok daha güzel klyor." Babam ondan sonra yüreimi çok daha derin bir sevgi halesi olarak sard.
Kimbilir belki imdi biz de, sizlere sevgimizi iletirken çok becerikli deilizdir. Ne bileyim ben, elimiz kolumuz dolar, dilimize bir türlü yansmaz sevgi sözcükleri, illa kendimize hâkim olamadmz bir an gereklidir yüreimizdeki dolu dolu hisleri da vurmamz için.
Oysa istisnasz bütün anne-babalar sever çocuklarn... Hadi az veya çok diyeyim ihtiyat pay olsun diye... Ama severler, sevgi neredeyse mutlaktr anne-baba yürei için... Annelerin bir sorunu da yoktur sevgilerini hissettirme noktasnda, Allah onlara, öyle bir dizginsiz sevgi balamtr ki, onu hissetmemek mümkün deildir neredeyse... Ama babanda, eer bugün gözlemleyemediin bir eyse sevgi, emin ol, bir gün sen de onun gözlerinde scak bir damla olarak somutlam göreceksin sevgiyi...
Severler....
Bak, ne kadar sorunluyuz bu konuda ki, "severiz" bile diyemiyorum. Severler, hatta öyle ki yüreini söküp götürsen annenin, ayan sürçüp de yere kapaklansan, "ah yavrum" diye ses verir avucundaki yürek.
Can yavrum,
Bilir misin, bir evladn heyecan domadan balar anne-baba yüreinde... Sanki bir sevgi tomurcuu açacaktr. lk çlk, ilk gülücük, emekleme, ilk adm, ilk düü, ilk kelime, ilk hastalk, yüzdeki ilk solgunluk... Sanki bir tarih gibi yazlr aile albümüne... O albüm gerçekte anne-baba yüreidir. Gülücüklerin sevinçtir, solgunluklarn hüzün...
Sonra çocuk açsndan sanki bamszlama süreci balar. O küçük dünyadan bir adam boy salacaktr. Kendi dünyas olacaktr, kendi özel sevgileri olacaktr. Ama anne-baba için o ilk çlk, ilk gülümseme, ilk ayaa kalk hiç unutulmaz sanki... Sevinçlerini en çok paylaanlar da onlardr, aclarnda en çok kahrolanlar da... Onlar faknda olmasalar da...
Can yavrum,
Sevgilerimizi öne çkardm, sizi onunla teslim almak için deil. letiim orada odaklansn diye... En büyük gerçek o diye... Her ey o zeminde büyüsün diye... O zeminde oluan deerler, kalbimize ve zihnimize yük olmazlar diye...
Bir mülk deil çocuklar anne-baba için, bir emanet, bunu biliyorum. Belki anne-babalarn ilk örenmesi gereken eyin bu olduunu da biliyorum. Mülk olsaydnz, o da doru deil ya, belki daha özgürce tasarruf etme hakkndan söz edebilirdik. Ama emanet olunca, hele mülk'ün mutlak malikinin emaneti olunca, üzerimize "itina" gibi, "emanete sadakat" gibi adeta bir hayat misyonu dütüünü idrak ediyorum. Yarn sen de anne-baba olunca, benzeri bir zihni-kalbi süreci yaayacaksn kendi çocuklarnla... .
Bu mesele seninle bizim meselemiz, biliyor musun? Emanet, emanete riayet, hayatn anlam denen ey, tam da burada odaklayor. Bunu idrak ve gereini yerine getirme... Geriye kalann tümü, yani bütün boyutlaryla hayat bunun türevleri niteliinde...
Belki de bir anne-babann ilk konuaca ey bu, çocuklar ile, onlar bülu-rüd-bilinç çana gelince...
Bu, yani emanet eden emanetin hangi misyonla yüklenmesini istiyor, emanet edilenler bunun için ne yapacaklar?
Sevgiyi veren, emanet sorumluluunu da vermitir, ve eminim onun gereini ifa etme takatini de vermitir. Sana ve bize...
Burada sevenler sonsuzca sevecekler birbirlerini, burada el ele tutuanlar sonsuzca el ele tutuacaklar, burada yüreklerinde mutluluk büyütenler, sonsuz bir mutluluun tohumlarn serpmi olacaklar topraa...
Can yavrum,
"Emanete sadakat" sorumluluu çerçevesinde, bugüne kadar örendiim en önemli eyi paylamak istiyorum bu mektupta seninle...
Bana göre hayatn srr burada...
nsan olmann srr da burada.
Hayatta ne olursan, nerede olursan, hangi halde olursan ol, o bilgiyi hayata geçirebildiin takdirde mutlu olacaksn. nsan olacaksn.
O tayacak sonsuz mutlulua...
O tayacak "insan" gibi insan olmann erdemine, kvamna...
Nedir o? u:
Yaratan insan kalbini ancak O'nunla bulutuu zaman mutlu, sekinet içinde olacak biçimde yaratm... Sanki kalbin hayat suyu O'nu idrak ve O'na yaknlk. O'nunla birliktelik. O'ndan koptukça sancl sanki kalb. O'nunla geni ve O'nsuz dar.
O yaratm ve öyle yaratm.
Can yavrum,
Savrulular var hayatn... Her devresinde farkl snanlar var... Kalbi snanr insann. Kimi zaman iç dürtüleriyle snanr, kimi zaman çevre kuatmas snar insan... Zorluklarla karlar insan... Tkanr zaman zaman. Göz gözü görmez bir anaforun içine düer. Daralr, bunalr, bir tek adm daha atacak kudretinin kalmadn hisseder. Sanki ayann altndaki toprak kaymaktadr. Sanki diz balar çözülmektedir. Sanki skmaktadr kalbi...
te o zaman, O'nu hatrlar, O'na snabilir, O'na yönelebilirse...
Bu, kalble olacak bir ey...
"Hak erleri hayreyler,
Zannetme ki gayreyler,
Ak an seyreyler,
Mevla görelim neyler,
Neylerse güzel eyler..."
Böyle demi kalbin srlarna vakf olanlar...
O her kuatlml yaran, her acy bal eden, her savruluta tutunacak bir sütun bulan, her daralmada bir nefese pencere açan kalbi bulmak asl mesele...
Hep O'nunla olan, O'nunla olmaktan asla vazgeçmeyen, O'nunla oluu, bir can suyu gibi bilen ve O'ndan yoksunluu, can suyunun kayb gibi telakki eden bir kalbe ulamak...
Can yavrum,
Yüzünüzde güller açmasn dilerim hep. Sonsuzluklar boyunca... El ele tutuup sonsuz sevgilere kanat açalm isterim. Ben, dünyadaki birliktelikleri, sonsuz saadet için bulumalar olarak görürüm... Bir anne, bir baba, çocuklar, binlerce anneler, binlerce babalar ve çocuklar, Yaratcnn rahmet ve sevgi denizi ile bulumular... Bu tablo içinde bir kare olarak yer almak, içimde derin heyecanlar uyandryor.
Can yavrum,
Anne-babalar dua ile sarmalarlar çocuklarn hep. Dua, onlarn çocuklarna Yaratan' vekil klma çabasdr. "Ne güzel Vekildir O" diyerek smarlarlar cierparelerini... Rabbimiz sizinle beraber olsun hep, diye dualar ediyoruz. Yar ve yardmcnz olsun hep, diye... O'nun dostluuna yakn olun, O'nunla olun, diye... O sizi bize emanet etmi, biz de O'na emanet ediyoruz sizleri...
Yazar: Ahmet Taþgetiren |
15-09-10 |
||
| E mail: ethem92@mynet.com | Tweet | ||