Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 5274 |
Hayatmz bireyselletiriyoruz. Apartman dairelerinde, kalabalklar içinde yalnzlayoruz.
Günlerden Pazar. Sradan bir gün benim için. Her sabahki gibi açp gözlerimi her günki gibi yaamaya devam ediyorum. Gündelik ilerle telamz halledip eve döndüümüz vakit kapnn önünde bir kamyon gördüm. Yük kamyonu, üst kat komumuz tanyormu meer. Ben çok bilmem tanmam. Zira üniversite için 4 yldr memleketten uzak kalmm, bu süre zarfnda tanmlar üst katmza. Ve yeni bir göç hazrl daha alm onlar. Gelen ve gidenler, çeit çeit insanlar ve nihayetinde komular.
Bizden gayrsn düünme erdemini kaybediyoruz
Bu ev kaçnc kiracy arlad bilmiyorum. Kimlerdi gelenler, nasl insanlard hiç bilmiyorum. Bir aile, bir süreliine ikamet etmi aramzda. Merdivenlerden ar ar çkarken, koarken, belki düerken, olmad balkonda be çayn yudumlarken karlatmz, selam verdiimiz, hal hatr sorduumuz, tuzumuz kalmadnda tuz istediimiz bir grup insand hepsi. Geldiler ve gittiler. Komu oldular. Komu olduk. Ama komuluun gerektirdiklerini yerine getirebildik mi?
Evet, kayboluyoruz yava yava. nsanlk olarak addettiimiz manevi deerlerimizi kaybediyoruz. lahî olan, ulvî olan yani ahlakî olan yönümüzü yitirmedeyiz. Hayatmz bireyselletiriyoruz. Apartman dairelerinde, kalabalklar içinde yalnzlayoruz. Geni ailelerden çekirdek aileye geçile karabetimize konulan mesafeler, komuluk ilikilerimizde de mesafenin yaknln dinlemeksizin gösterdi kendini. Bizden gayrsn düünme erdemini kaybediyoruz. Sonra düüncenin ifadesi hareketi yok edip eylemsizlie müptela oluyoruz. Ve nihayet yok oluyoruz farkna varmakszn.
Yorgun bedenlere yaplmayan ayranlar için utandm
Çok utandm bugün. Komunun komu üzerindeki haklarn teoride bilen ama pratie dökemeyen insanlarla birlikte olduum için, azm açp tek kelime edemediim için, bir aile yalnzla terk edildii için, balkonlarda seyre koyulmu insanlar için, omuz verilmeyen dolaplar, terli, yorgun bedenlere yaplmayan ayranlar, ikram edilmeyen yiyecekler için, çok ey için utandm, yitirdiimiz deerler için en çok…
Günlerden Pazar. Sradan bir gündü benim için. Her sabahki gibi açp gözlerimi her günki gibi yaamaya devam ediyordum. Bir yük kamyonu gördüm kapmn önünde, masa, sandalye, kanepe, ev eyalar tayan. Bir de insanlar gördüm pencere kenarlarnda, ev balkonlarnda, yüreklerine dünya yükü binmi, ama yok, yürekleri dünya yükü altnda ezilmi…
Rabia Korucu “nerde kald komuluk” dedi.
Yazar: Rabia Korucu |
21-09-10 |
||
| E mail: dünyabizim.com | Tweet | ||
 |
 |
||
