Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / PORTRELER | Okunma Says: 3227 |
nsan Onaran Bilge’ye ak ile...
Öyle bir çadayz ki sonsuza ekli ksmn unuttu insan…
nsan kalbindeki manevi yaralarn büyük onarm ustalarndan sadece biriydi.
Konuurken sizi de yanna alarak bir amaca doru yürüyen;
Yürürken yüreklendiren, yüreklendirirken hiç durmadan amaca yürüyen bir ça yürüyüçüsüydü.
Yürüyüü dümanlardan korumann, sanata ve edebiyata dütüüne yürekten inanrd.
Ruhun ihtiyaçlarnn konuulmasnn aypland çalardan birinde gelmiti.
Öyle bir çad ki o ça; sonsuza ekli ksmn unutmutu insan.
nsan kaçyordu kendinden.
Kaçyordu, kendini kendi yapan deerlerinden.
te o zamanlarda bir adam meydan yerine yüreini serdi.
Çünkü insan çoaltan insanlara ihtiyaç çoktu o zamanlar.
nancn ve balln evrensel na ve cokusuna çok ihtiyaç vard dolaysyla.
Bunun içindir ki büyük insan aratrmaclar, konusu hep insan olan tezler
yapyorlard usulca.
Zaman zordu. nsann çaa çkartlmas gerekiyordu.
Bunun için elinden tutan ustalar gerekiyordu.
ç dünyasnn bakmyla ilgilenmeyi unutmutu çünkü insan.
Ve unutmutu yaratlndaki bilgelii.
Konuurken hayata bir eyler ekleyen insanlar lâzmd velhasl.
Kiiyi dütüü yerden ayaa kaldracak.
Görüldüü zaman yaradan andracak.
nsann scaklnn ancak Kutsal Kitap’la hissedileceini bil-fiil örenmi ‘scak’
kanl insanlar.
Ezilenden yana olan ‘alçak’ gönüllü insanlar...
Dilini örenerek insanl kuatan
Yalnz aclarna ortak olabilmek için savaan.
Büyük sorumluluu yüklenmi ‘gönüllü’ insanlar…
Gönlü olan insanlar…
Öncüler gerekiyordu.
Gözü görmeyenlere n yolunu gösteren
Kula duymayanlara yldzlarn namesini dinleten
Yürümesini bilmeyenlerin elinden tutan
Ve kulana, Evlat :“Aclar dindirecek olan sadece iman!
Gerçek iman ise teslim olmak evren yasalarna.
Olmakta olana rza göstermek
Ama daha iyisini yapmak için çalmak
Hiç durmamacasna”
Diye fsldayan gür sesli öncüler.
Öyleydi…
Önce gidenin arkadan gelene yardm ettii bir nizamda yetien
Nasl tutulmusa elinden
Öylece sonrakilere elveren
‘I’n varln gören ve gösterendi.
Öyleydi
Aknn ehliydi.
Zaman zor, devran bozuktu.
Yürei vard ama yüreini yaslayacak bir yeri yoktu insann.
Mekke yaknlarndaki bir maara, bir can arkadal,
Bir çocuun küçük elleriyle Önder’ine balanndaki yücelii çkarmt aklndan.
Balanamyordu, bir türlü. Derdi buydu!
Balanma; insanla girmekti; unutmutu.
Unutmutuk. Unutulmutuk…
Ne ki; ne çok ihtiyacmz var
Balanma duygusunun scaklna,
Alnp ruhumuzun bir scak avuçta kendine dönmesine
çimiz yldzlarca susarken
Susuzluk gibi sükût
Yüreimizi dalarken
Ne çok ihtiyacmz var bir insann bir ordu olduu
Bin insann bir hiç olduu dar bir zamanda
Hafzas tarih kadar güçlü
Corafyas yeryüzü kadar geni
Dost olan, dost olunmas emredilen her eye
Bu ulu aaç kurumaz, bu defter kapanmaz diye yüreklendiren
El veren el tutan
Tuttuu elleri hiç brakmayan
Âk olan âk olduran ad ak ile anlan
Bir ‘bey’e bir ‘aabey’e
Yazar: Mahmut Býyýklý |
08-10-10 |
||
| E mail: HaberKültür.net | Tweet | ||
 |
 |
||
