
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 576 |
öyle bir göz atalm, garip hallerimize:
Geleneksel adetlerini yaamak için kyasya yaranlara bakyoruz, farzlar unuttular, onlar terk ettiler.
Oruç tutanlar yemediler, içmediler; fakat kul hakk yemekten kaçnmadlar.
Kuluk namazn kaçrmayan hac, dükkânndaki müteri kaçmasn diye yalandan yeminlerle maln satmaya çalt ve sonra ondan kazand paray, çoluk çocuuna yedirerek onlar da zehirledi ve toplumun kokumasna bir ta da o koydu.
Domuz eti haramdr, dediler; ama yetim hakkn hiç sklmadan yemeye utanmadlar. Yetimin, garibin gözyalarndan havuz kurup orda ykanmay gusül abdesti sandlar.
Komunun mevlidine gitmeyi kaçrmadlar; fakat ayn komunun gybetini ederek, onun ölü etini yemekten de geri durmadlar.
Cemaat namazna dikkat ettiler; ama cemaat haklarna asla dikkat etmediler.
“Bu nasl bir dünya hikâyesi zor.” diyor ya, Necip Fazl Üstad;
Kaçan da “Allah” diyor, kovalayan da.
Ölen de “Allah” diyor, öldüren de.
Mürik de Müslüman olduunu sanyor, münafk da.
Dini parçaladlar, mazlumlar bu “parça din”le oyalanr oldular; bu nedenle Hakikat’le karlama ihtimali oldukça düük seviyelere indi.
eklen, sureten Peygamberimize benzemeye çalrken, bir de baktk ki, ruhen ve sireten Ebu Cehil’e benzeyenler çoald.
Nefsini öldüreceine Müslümanlar öldürmek neredeyse “ak” haline geldi.
Gerçek anlamda Kur’an’ okuyup yaayacana, onun tozunu almak için ona dokunmay manevi görev bildi ve fakat Müslüman kardeine dokunduu yerler morard.
Kur’an’ oku(ya)mad için onu öpüp bana koyuyor; lakin içinden ayetler okununca hemen itiraz etmekten de geri kalmyor. “Bu çada..” diye beylik cümleyle balyor, -haa- Allah’ “zavall bir insan” klna sokmaktan kaçnmyor. Oysa Allah, zaman ve mekâna bal olmadan ezel ve ebedi bilendir, mutlak âlimdir.
“Filan Müslüman’dr.” sözünden, “Falan kâfirdir.” sözünü daha çok sever oldu.
Olanlar oldu, fakat olmaya da devam ediyor; asl tehlike burada.
Hele çamzda “akide” gibi bir ba deerden haberi olmayan, olsa bile bunu dert edinmeyen insanlardan Hakikat pnar akmaz. Ruhlarn kupkuru kalmas bundandr. Ahiret denilince birçounun aklna “veresiye” geliyor; oysa akl, pein çalyor; bunun için dünya adeta ilahlam bulunuyor. Aklla gönlü evlendirmeyenlerin “Hakikat” çocuuna sahip olmas düünülebilir mi?
Her zaman öyleydi, ama çamzn en büyük problemi, akide/inanç problemidir. Okullarmzda bu problemin üzerine gidilmez de hâlâ Kaçkar Dalar’nda buday yetitirmeye devam edilirse, nesillerimiz ruh açlndan ölebilir. Eitimin ilk amac, çocuklarmz, Allah ile tantrmak olmaldr. nsan tanmad birini dost edinebilir mi? “Avrupal olacaz.” deniliyor; Müslüman kalarak Avrupal nasl olunur? Kavramlar alt üst olan toplumlarn iflah olmas çok zordur. Kavramlar ise medeniyet bahçesinin ürünüdür. Bahçemiz tarumar, dostlar!
nsanlar çou zaman gerçekle hayal arasnda gidip gelirler. Hayal âleminde kurduklar dünyann da hükümdarln kimseye vermezler.
Ne var ki, insanlar bu hayallerinden uyandran somut gerçekler vardr ve bir gün size bu gerçekler öylesine toslar ki, sizi gerçek hayatla kar karya getirir; fakat son pimanlk fayda vermez.
Zaafsz insan olmaz, zaafn iyi ve dengeli yönetebilene “NSAN” denir.
Bize ölüm toslad zaman m uyanacaz?
Yazar: D. Ali Taþçý |
26-07-21 |
||
| E mail: haber7.com | Tweet | ||