Hüzün, bir hazin kelime.. Ayrýlýk gibi, hicran gibi; ama mutluluk gibi de.. Bazan bir gözde görürüz onu, bazan bir yüzde. Bazan bulutlarla gelir, bazan lodoslarla.. Hüzün tarih olur, Baðdat ufuklarýný Osmanlý tuðlarý misali bekleyen hurma fidanlarýyla; Tuna boylarýný hatem yakutlarý gibi süsleyen kaleler ve burçlarla gelir yedi yüz yýllýk hafýzamýza. Elhamra avlusunda derin uykulara dalmýþ maðrib güneþi olur kah; kah Kudüs gecelerinde savrulan Selahaddin rüyalarý. Hüzün gözyaþý olur, bazan bir eylül bulutundan dökülüp dilemmalarýmýza karýþýr; bazan bir Kanuni mersiyesinden akýp güneþlerimizi buharlaþtýrýr. Paramparça olmuþ kutsal kitaplarýn mürekkeplerini daðýtýr bazan, bazan kandil gecelerinin piþmanlýklarýna dökülür yüreklerimizden. Kimi zaman bir bayram sevincinin ardýna gizlenen yetimin gözünde acý; kimi vakit fersudeleþmeye yüz tutmuþ gülün yapraðýnda kýraðý sýfatýnda belli eder kendini. Hüzün söz olur, yarý yollarda býrakýlmýþ yeminlerin ve vaadlerin peçesinden yüz gösterir kimi, kimi bir elyazmasýnýn derkenarýna yazýlýr bir ayrýlýk türküsü niyetine.. Bir mücelled güldeste olur yazýlsa tüm hüzün sözleri ve binbir geceyi dolduran tutilerin dilinde þeker niyetine çiðnene çiðnene tutar þöhreti alemleri. Sabahlarýn kokusuna karýþan bir piþmanlýðýn terennümüdür bazan ve bazan da gecelerin korkusunu damýtan bir þarkýnýn dizesi. Hüzün mevsim olur, böler bir uykuyu bazan; bazan bir paranteze alýr acýlarý. Güz mü, eylül mü bilinmez; ortasý mý sonu mu anlaþýlmaz anýn.. þakaklarýna düþen benek benek karlar mý densin yýllarýn gölgesini taþýyan, baþýnda gül rengi bulutlardan Lahuri tüller mi olsun Hicaz þarkýlarýnda bestelenen? ! .. Hüzün karanlýktýr, yalnýzlýktýr, korkudur. Ve hüzün bazan en büyük umutlara gebedir.. Hüzün renk olur, son dalýn son yapraðýnda sararýrken yakar içimizi; son fýrtýnanýn son dalgasýnda köpürürken kanatýr yüreðimizi.. Mavi gecelerin ve kurþuni bulutlarýn örtüsüdür hüzün.. Hatýrlamanýn mestliðinde eflatuni bir ýrmaðýn hasret yarasýdýr, gül gül olup açan ateþin kederlerin masum çiçeðidir. Sahilde bir gurubdur o, ufukta bir þafak. Perde perde solan hayatýmýz... Gül ateþ, gülbün ateþ, gülþen ateþ, caybar ateþ Hüzün sevda olur, hayalini getirir annelerin, yavrularýn ve süveydaya durup melankolisini yaþatýr sevenlerin, sevgilerin.. Fuzuli'lerin Galib'lerin kinayeleri ve tevriyeleri onun üstüne yazýlýr, bülbüllerin kumrularýn þeyda tenasüpleri ve mecazlarý ona dillendirilir. Umman gemicilerinin ufuklarýnda deniz feneridir hüzün. Hüzün alýþkanlýk olur, acýlarýn yol dönemecinde azýðýný kuzgunlara kaptýran gönüllerin ömre süren Selva'sýyla tartýlýr.. Yüzbin yýl sonra yeþerecek tohumlar için saklayýp suyu, vahalardan kurumuþ dudaklarla geçer delikanlýca. Mermer beyazýnda ayetlere teslim olmuþ bir buhur-ý Meryem'in nazenin tebessümüne Namus-ý ekber vasýtasýyla gelen nefestir o.. Hüzün, Kureyþ'te Süheyb-i Rumi; Yemen'de rahip Bahira, Konstantinepol'de Ulubatlý Hasan olmaktýr. Hüzün, mazlumlar adýna bir saman çöpüyle devleri yere sermektir.. Hüzün, þeyh þamil topraðýnda alnýndan vurulan bir çocuktur.. Hüzün, harflere sýðmayan bir nimet-i ilahi'dir.. Hüzün, her hale þükretmenin diðer adýdýr.. Hüzün, seyerandýr maverada.. Hüzün, özleyiþtir.. Hüzün ki en ziyade yakýþandýr bize! .. Tek kanatlý,solgun düþlerimi, yüzünde kanayan o kutsal ýþýkla aydýnlatan sonsuzluk meleðim... Ã�skender Pala

Yazarý tebrik ediyorum. Ama Hüzün kelimesine biraz daha felsefi derinlik kazandýrmasýný beklerdim. Hüzün ve ýstýrap bütün bütün huzursuzluk kaynaðý mý? Nurettin Topçu'nun kaleminden okursak bir mutluluk kaynaðý olduðunu da rahatça söyleyebiliriz. Yazýnýn hakký ve güzellikleri mahfuz kalmak þartýyla þu ifadenin çok sýð kaldýðýný düþünüyorum: "Bir daha altýný çizecek olursak, hüznün iki temel sebebi vardýr: Birincisi, kiþinin sevdiklerini kaybetmesi, ikincisi de, arzu ettiklerine kavuþamamasýdýr."