Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / AKTÜALÝTE | Okunma Says: 4539 |
Hiçbirimiz sütten çkm ak kak deiliz!
Ancak gybete, dedikoduya bir baladk m nedense hepimiz birer ak kak oluveriyoruz ve dalyoruz dedikodu kazanna bir yerinden. Yeter ki birisi insani zaaflarna esir düsün, bir hata yapsn, itibarl iken itibarsz olsun! Günlerdir ayn mevzu etrafnda ahlak dersi veriliyor.
Sözkonusu ahs söylenenlere baklrsa, suçlu, hatal, günahkâr, Allah ile kandrm ve de bu dünyalk cezasn çekiyor. Tabii iddialar doru ise. Ancak bu kimseyi deifre edip, sürekli mahrem yanlarn anlatp eletirmek, ayplamak, dedikodusunu yapp haz almak ne kadar doru?
Düeni, itibarl iken itibarn yitireni, zengin iken fakir düeni gördükçe neesinden ve sefasndan krk takla atan, onlarn bu acsn nee ve sevinç kayna yapan, bakasnn mutsuzluundan mutluluk devirenleri gördükçe insan utanyor. Sahiden insanlndan utanyor insan!
Bu aralar aklma bir eyh Edebali’nin, bir Mevlana’nn sözleri geliyor.
“Kusurlar örtmede gece gibi ol!” diyor Mevlana Celalettin.
Nerde kusur örtme insanl?
Mümkün olsa kusur ileyeni kap kap gezdirip herkesin yüzüne tükürmesini salayacak, adlarn yedi kat semaya yazdracak, yetmedi günde krk defa balarna kakacak, daha da yetmedi ayaklarndan tavana asacaklar!
nsanlarn cübbeli de olsalar cübbeesiz de olsalar zaaflar vardr.
nsan krk ekle sokan nefis dourgandr, nefsi doyurmak, onu terbiye etmek, onunla mücadele etmek, herkesin harc deildir. Bütün mesele bu nefis terbiyesini salamak ve nefsi devreden çkarmakta. Biz Modern ça insan nefisle mücadele konusunda maalesef baarsz kaldk zira nefsimizi zorlayan d unsunlar öyle fazla ve öyle kkrtc ki bununla mücadele edip de baarl olanlar gerçekten de kahraman olanlarmz!
Yani hiç kimse kalkp ta kendini Meryem ve Yusuf’un o saf terazisine koymasn zira o terazi tartmaz hiç kimseyi! Belki herkes ayn fiili ilemiyor ama bir yerinden bulayor günah dairesine. Kimi gybet yaparak, kimi kul hakk yiyerek, kimi merhametsiz ve vicdansz olduundan, kimi yalan söyleyerek, kimi riyakârlk yaparak, kimi zulmederek, kimi çalarak, çrparak günah sularnn arkna giriyor ite!
Müslüman dediin düenler için, zaaflar olanlar için iyi temennilerde bulunur. Büyük lokma ye büyük söz etme, diyen ulularn elbette bir bildii vardr zira büyük konuanlar da bu konumalarnn rövann bu dünyadan mutlaka alr öyle göçerler.
Kusurlar örtmede gece gibi ol! Sözü çok önemli bir sözdür. Nitekim gece çirkinlikleri saklar, kapatr, her ey derin bir suskunun içine gömülür. Derin bir uykunun akabinde seherin l l aydnl içinde yepyeni eyleri barndrr ve unutturur gecenin karanln.
Kötü fiilleri unutmak ve unutturmak lazmdr.
Muhatap her kim olursa olsun, cübbeli veya cübbesiz!
Moral deerler, etik, dini kaideler herkesi balar. Cübbesi olanlar da olmayanlar da. Cübbesi olanlarn da olmayanlarn da insani zaaflar var, bu zaaflar olmasayd insan deil, melek olurduk kukusuz. Ancak toplumun neredeyse ikesiz veya eski tabirle söyleyeyim hilesiz bir kurumu kalmamken, eri bürü iler her gün bir yerinden patlak veriyorken eri oturup doru konualm!
Bütün bu rezaleti yapanlarn da cübbesi var myd Allah akna?
Aslnda bizlerin biricik meselesi toplum olarak “deerler eitimi” noktasnda slah olma, yepyeni bir toplum bilinciyle, moral deerleriyle, dini hükümler balamnda daha medeni, daha bilinçli ve eitimli bireylerin yokluu ve yoksunluudur.
Öyle bir insan modeli ortaya çkarmalyz ki mert, cömert, mütevaz, erdemli, merhametli, yürekli, dost, faziletli, efkatli ve edepli olmaldr!
eyh Edibali, bunlarn zddna yaklamamak lüzumunu u nasihatleriyle ne güzel anlatr:
“Bak dostum,
Cahil ile dost olma, ilim bilmez, irfan bilmez, söz bilmez üzülürsün!
Saygszla dost olma, usul bilmez, adap bilmez, snr bilmez üzülürsün!
Aç gözlü ile dost olma, ikram bilmez, kural bilmez, doymak bilmez üzülürsün!
Kibirliyle dost olma, hal bilmez, ahval bilmez, gönül bilmez üzülürsün!
Ukalayla dost olma, çok konuur, bo konuur, kem konuur üzülürsün!
Namert ile dost olma, mertlik bilmez, yürek bilmez, dost bilmez üzülürsün!
te topluca üzülüyoruz!
Zira yanmz yöremiz böyle insanlarla dolu. Birbirimizi kandrmaya gerek yok. Hiçbirimiz eskilerin deyimiyle “insan- kâmil” deiliz. Hiç birimiz insanlmzn naklarn tamamlam deiliz. Hal böyleyken, ne insanlarn günah ve sevaplarn aratrmaya ne dedikodusunu yapmaya, ne de hakir görmeye hakkmz vardr!
Önce herkes kapsnn önünü çerçöpten temizleyip ayklasa diyorum hani, soyunsa bütün zaaflarndan, kusurlarn ve hatalarn gözden geçirse ve biraz tefekkür etse, unuttuu dünyaya merhaba dese ve gizli mahzenlerine inse. O mahzenlerde neler sakladn bir an bütün insanlarn örendiini tahayyül etse!
O zaman cübbenin aslnda sadece bir örtüden ibaret olduunu, asl olann içimizdekiler olduunu anlarz belki de…
nsanlmz noktasnda öyle bir dönüm noktasndayz ki tam olarak da uçurum kenarndayz. Ya o derin yarn dibine düeceiz, ya da airin dedii gibi “rak gönüllerin uçurumuna sevgiden köprüler yapmaya” misali çiçekli ve aydnlk baharlara yürüyeceiz hep birlikte.
Ümit etmek gerektir!
Muhabbetle kalnz.
Yazar: Meryem Aybike Sinan |
19-12-11 |
||
| E mail: haber7.com. | Tweet | ||
 |
 |
||
| TAC 1 | |||
ÖNEMLÝ OLAN |
Tarih : 22-12-11 | ||
'Nasýl düþtüðü önemli deðil. Ýmkanýn varsa el at! Yoksa sus! Kimse hakkýnda ileri geri konuþma!' demiþ Hacý Hafýz Yusuf KIRMIZITAÞ Hakikaten ileri geri konuþmak kadar çirkin bir þey yok. |
|||
| i tunceer | |||
tercih |
Tarih : 20-12-11 | ||
Yalnýzca Allahýn rýzasýný kazanmak için yaþayanlarla, dünyalýk yaþayanlar arasýndaki farktýr mesele. Biz hiçbir müslümanýn, bu fiilleri yapacaðýna inanmayýz. islamýn delil saydýðý þeyler oluþmadýðý sürece. Kürsülerden hakký haykýrmanýn bir bedeli mutlaka vardýr. |
|||
| AHMET | |||
SAÐ KALAN VÝCDAN VARMIÞ... |
Tarih : 19-12-11 | ||
Bir gün bir arkadaþým, "Bu ülkede müslümanýn günah iþleme hürriyeti bile yoktur." deyivermiþti. Çünkü böyle bir durumda dinsizler bile nefsine yenilmiþ o zavallýnýn yüzüne dinini çarparlar. "Yazýklar olsun, dinin þunlarý þunlarý söylerken sen ne yapýyorsun?" Onun suçlandýðý fiili her gün iþleyenler bile onu ayýplýyorlar. Onun yapýp yapmadýðý ortaya çýkar; ama sizinki zaten ortada; siz de azýcýk utansanýza... Kýssa: Koyun bir gün bir tümsekten atlamýþ, kuyruðu kalkýnca mabadi görünüvermiþ. Keçi gülüp alay etmeye baþlamýþ. Koyun da "Bre edepsiz, ne gülüyorsun, benimki yýlda bir kere kaza ile göründü; seninki her zaman açýk ya" demiþ. Cemiyetin keçileri kendi arkalarýna da zaman zaman baksalar iyi olur. Meryem Haným'a bu vicdanlý yazýsý için teþekkür ediyoruz. |
|||
