Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / YAKARIÞLAR | Okunma Says: 4231 |
Dört ucundan balanm bohçam hazr deil. Aklm yar yollarda kalm, feleim gibi hesaplarm da çoktan am benim.
Ama yine de Sen beni de Kâbe'ye yüz vuran sonra duasn aran bir Mecnun- bîçaren kabul et. Yollarn sonundaym, gidecek yerim yok, yolumu açk et.
Hazrlklarn tamamlamlarn tatl telâyla çkmyorum bu yola. Ezilmi, hrpalanmlarla birlikte geliyorum. Küskünlerin, yorgunlarn kafilesindeyim ben de. Krgnlarn, yarallarn, gidecek yeri, atacak adm kalmamlarn, vurulmu da ortada kalmlarn, ölmü de cenazesi unutulmularn grubundaym; yolunu armlarn, kendisini karanlk bir ormann ortasnda bulmularn. Dilese de oluvermemilerden, ruhu defalarca yanan, derisi diri diri soyulan, her defasnda bir daha yansn diye bir daha yenilenlerindenim. Hiç yara almam sanrken aldm yaralarmdan tannrm belki. Yürümeye mecali kalmam da iki koluna girip sürüklenen hastalar kafilesine kaydedilmi olmal adm.
Bu halde, bilmiyorum ki neyi götürür neyi brakrm? Ne'den bütünüyle kopar neye gönülden balanrm? Neyi tanr neyi hatrlarm? Neyi unutur neyi arrm? Gidip de geri dönemem belki, nutkum tutulur, görüp de konuamam. Ta kesilirim, iki sözü bir araya getirip de anlaml bir cümle kuramam, bana büyük bir harf sonuna nokta koyamam.
Gördükten sonra yazamam ihtimal. Olsun, aklma düen cümleyi kaydetmeyivereyim bu kez de. Yanma kât ve kalem almayacak denli dünya yüklerinden soyunarak, e dostla, çoluk çocuk, konu komuyla bir daha hiç dönmeyecekmi gibi vedalaarak ve gerçekten de geri dönen bu giden olmayarak, yani en fazla da ben, ben'le vedalaarak; dünyaya dair bütün tanklklardan syrlarak yepyeni bir yüzle yepyeni bir giyimle gireyim yola.
Deil mi ki insann insana, insann hayvana, kurda kua, börtü böcee, dala, ota, yapraa, taa, topraa, en önemlisi insann kendi kendisine zerre miskal zarar vermesinin yasakland o yere gidiyorum ben. Hayatn beni yorduunu sar sultanlar duymuken, bu dünyada gidebileceim tek yere, varln doasna kl kadar müdahalede bulunmay yasaklayan bir snr ötesine dönüyorum yüzümü. Varl cennet doasnda saklamay emreden o yerde balçkla svanm kalbime bir el dokunur elbet gözyam silen bir Kimsesizlerin Kimsesi bulunur.
O snra, o eie dayanarak öyle bir bakaym etrafma bamda akl gözümde nur kalrsa eer. Yörüngesini bulmu o maher kalabalna bakaym da o kyamet sabahnda her bir âdemolunun bir zamanlar dünya yaamnda ruhlarna geçirdikleri ten libasnn dönüün hzyla bir gömlek gibi srtlardan syrlp bir kenara frladn göreyim.
O dönüte tenlerin sar, krmz, mavi, turuncu ve dier bütün renkleri öyle hzla birlesin ki rengârengim önce bembeyaz olsun sonra kurun gibi bir siyahta dursun. O simsiyahn önünde benim de beni ben yapan yanlarm, yönlerimi, renklerimi yok eden, farkllklarmn altn çizen deil onlar silen, ta rengi, toprak rengi, yaprak rengi bir gömleim olsun. Yetmi iki milletten insanla ayn renge boyanp ayn yüze sahip olaym, kendimi terk edeceim yörüngeye dâhil olaym. Orada bu dünya ile öbür dünya, masiva ile mavera, buralar ile öteler, asl ile suret, fizik ile metafizik arasnda uzanan koridoru, açlan kapy, çekilmi eii, uzanan aacn snrn, iaret tan ben de fark edebileyim. Gafletle geldim gafletle gitmeyeyim.
Yazar: Nazan Bekiroðlu |
08-05-12 |
||
| E mail: zaman. com.tr | Tweet | ||
 |
 |
||
