Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 626 |
Bir ilahiyatç, Kur’an’ Kerim’deki bir kelimeden yola çkarak vahyin peygambere ait parçalar içinde tadn ileri sürdü. Bu sradan bir düünce özgürlüü ve yorum deil. Apaçk bir biçimde vahyin Allah’n kelam yannda beeri nitelikler tadn Peygamber üzerinden anlatmaktr. Sonuçta vahiy beeridir manasna gelir. Müslüman için vahiy, mutlak Allah kelamdr. Gökten(sema) iner, yani tarihsel ve beeri deildir. Zaten ayn ilahiyatç Kur’an kssalarna da mitoloji diyor. Oysa kssa ve mitoloji, hep söylediimiz gibi tamamen apayr gerçeklikler. Kssalar ne mitolojik ne de tarihsel. Mitolojik deil, çünkü insan tahayyüllerinden üretilmi anlatlar deil. Tarihsel deil, çünkü tarihle kaytl deil. Tarihin ötesine kanatlanrlar. Konjonktür ve nesnel tarihle birlemezler. Kssa anlatm tarzyla zamann, tarihin üstüne çkar. Bu nedenle tüm zamanlara, tüm tarihlere ve tüm toplumlara hitap eder. Buna zamansz anlat denir. Nitekim muhteviyatlaryla insana iman, teblii, mücadeleyi, özgürlüü, sadece Allaha boyun emeyi anlatrlar. Kssa, “Allah kurgusu” hikayelerdir. Ama bu kurgu, tamamen hakikattir. Kurgu, olmu/olacak olan realitenin insana “ibret verecek” biçimde Allah tarafndan düzenlenir.
Kur’an’ beeri ve tarihsel balama yerletirerek ele almak bir yorumun ötesinde ciddi ciddi bir tahrifattr. Çünkü slam’ kabul eden için vahiy, deimez mutlaktr ve “semadan” gelir. “Yerden” çkmaz. Nübüvvet, vahyi getirme ve gösterme yoludur. Allah, ezeli, ebedi, mutlak hakikattir. Onu, yine onun vahiyde tantt gibi tanyp inanmakla yükümlüyüz. slam, bu esaslara teslim olmaktr en bata. Bunun yerine vahyi beeri, nübüvveti beeri ve Tanry beeri temellerde yorumlamak bir tahrifattr. Batllar bunu modernite ile beraber yapt. ‘Tanr’y da, vahyi de, peygamberi de tamamen beeri düzleme çekerek yorumladlar. Tarihselcilik ve antropolojik yaklam buradan çkt. Hegel, bütün bunlarn babasdr. Sonuçta liberal teoloji, tarihselci teoloji, antropolojik teoloji ortaya çkt. Teoloji, teoloji olmaktan uzaklat. Yerden göe bakan bir teoloji dodu. Hristiyanlk ikinci defa tahrifata urad. Hristiyanlk, yeniden modern insan bilincine indirgendi.
slam ilahiyat aidiyetinde bulunan biri, slami ilkeler paradigmasn temel alarak konuur, hareket eder. Bunun yerine modern ve post-modern tarihselci/ antropolojik perspektifleri temel alarak Allah’ yorumlarsa ancak tahrifat yapar. Mesele de budur. Çünkü Allah’n kitabn tahrif ederek yapt eyi slam diye savunur. slam olmayan eyi slam diye savunanlara tahrifatç denir. Bunu da bir slam eitim kurumunda yaplmas normal görülemez. Çünkü Türkiye’deki ilahiyat fakültelerinde vaiz, müftü, imam gibi slam’ anlatacak ve yaayacak insanlar yetiiyor. Allaha, vahye ve peygambere yönelik septik baklar(septisizm) üreten bir ilahiyatç, slam’ temsil edebilir mi? slam’a ilikin üphe tohumlar, peygamberine ve ashabna yönelik edep d ve ben merkezci dil, nasl bir Müslümanlk tarz olur? Post-modernliin hakikati parçalayan, ‘Tanr’y izafi, beeri ve çoullatran neo-politeizmine savrulmak deil mi bu?
slam’da yorum özgürlüü var diye çok beylik genellemeler yaplyor. Elbette slam’da yorum çokluu var. Bu kadar tefsir ve bu kadar mezhep-merep de bunun sonucunda ortaya çkm. Ama her mezhep ve merep, yani yorum meru deil. Allaha, vahye, nübüvvete inanarak hareket etmeyen yorum, gayri meru yorumdur. Ar yorumdur. Hariciler ve batniler böyledir. Günümüzde de tarihselci, oryantalist ve post-modern Kur’an okuyucular da bu kapsama girer. Allah’, beeri zihin önünde hesaba çeken ve ona yön veren yorum gayri meru yorumdur. Vahyi, Allah kelam olmaktan çkarp peygamber üzerinden zamana mahkum eden ve insanlatran bir yorum gayri merudur. Peygamber ve ashabyla ironi yapan, edep d dil kullanan yorum gayri meru yorumdur.
Her ar mezhep ve merep bir ar yorumdur. Tarihte bunlarn onlarcas var. Hululcular, Hurufiler, isyanc dini hareketler, iddet üreten Hariciler…Hepsi de slam’n ar yorumlar. Toplumu bu ar yorumlarla çalkantlara ve çatmalara yönelttiler. slam’n Orta Yolu üzerinde( vasat ümmet) yürümekten uzaklatlar. Zihinleri bulandrdlar. htilaflar çoalttlar. Dini parça parça hale getirdiler. Ar yorum son kertede anarizmdir: Düünce anarizmi, eylem anarizmi.
Bu millet, Allah ve peygamberinden de üpheli hale gelirse, geride onu bir arada tutacak hiçbir hakikat, hiçbir ruh, hiçbir öz kalmaz. Milletin vahdeti en temelinde tevhitten geçer. Tevhit üzerinde üphe tohumlar ekenler ve kafa bulandranlar milletin vahdetini kurunlayanlardr.
Yazar: Ergün Yýldýrým |
09-12-20 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||
 |
 |
||
