Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 665 |
Türkiye’de 200’ün üzerinde üniversite var. Halk, çocuunun üniversiteli olmasn istiyor. Anne- babalar yemeyip içmeyip çocuunu üniversiteye gönderiyor. Üniversite okuma teveccühü toplumda çok yüksek. Temel beklenti i ve saygnlk aray. Peki üniversitelerimizin muhteviyat, yönetimi ve çalma temposu nasl? Maalesef bu konuda ciddi skntlarmz var. Büyük alt yaplar, be yldzl kampüsler ve ciddi finans desteklerine ramen hala sürüp gelen kronik sorunlarla bouuyoruz.
En büyük sorunlarmzn banda avamlama, akademik cemaatleme ve bilimsel özerklik geliyor. Tüm üniversitelerde takmclk, hizipçilik ve akademik cemaatleme devam ediyor. Avamlama olgusu, üniversitenin taralamasdr. Belli bir ehre ya da bölgesinin snrlarna hapsolmasdr. Merkez üniversitelerde bile bununla karlayoruz. Evrensel düünme, bilgi üretme ve katlma imkânlarndan uzaklalyor. çine çekilen akademik gruplar ve yerelliin dünyasna kapanan akademik bilinç oluuyor. Akademik bilincin evrensel bilgi ve aratrma duygusundan ve motivasyonundan kopular yaanyor. YÖK, Farabi Program’n gelitirerek bunu aan ve etkileimi çoaltan bir yol bulmak istedi. Ancak buna direnen yine tara üniversiteleri oldu. “Negatif sahiplenme”, avamlama olarak tezahür etti.
Akademik cemaatleme baka önemli bir mesele. Türkiye’nin entelektüel sermayesini temsil eden örencileri seçen ve kamudan da en büyük mali pay alan kimi elit üniversiteler, kadrolar açsndan “akademik cemaati” örnekliyorlar. Burada elit, elitizme dönüüyor. “Negatif aidiyet” oluuyor. Akademik cemaatin bir habitusu var. Bu habitus içinde homojen bir dünya görüü hâkim. Habitus, seküler sol liberal arlkl. Beeniler, yaam pratikleri ve dünya görüleri ayn. Hatta ayn tarz kupalardan ayn marka kahve içerler! Bu beenilerden oluan pratik yaam tarzlarnda erimeyen kiileri de akademisyen olarak aralarna almyorlar. Mesela, Prof. Dr. Mim Kemal Öke gibi Cambridge okuyan, doktora yapan milliyetçi-muhafazakâr bir hoca farkl bir habitusa sahip olduu için böyle bir üniversiteden dland.
Elitizme saplanan akademisyenlerin özerklik savunular, evrensel bir üniversite tahayyülünü yanstmyor. Çoulcu, katlmc, çana ve toplumuna duyarl ve politik merkeze kar (kamuya) görece serbest olan bir üniversite… Oysa elit üniversitelerin özerklik talebi, tamamen “akademik cemaatin” mikro iktidar dünyasna dokunulmama istei olarak tezahür ediyor. Akademisyenlerin kurduu mikro iktidar alann sorgulamasna ve farkl kadrolarla çoul bir akademik ortamn olumasna tepki gösteriliyor. Oysa üniversitenin kamusal çoulculuu yanstmas gerekir. Farkl habituslara sahip hocalarn beraber çalt bir ortam olmaldr. Demokratik akademik ortam budur.
Üniversitelerimiz avamlama ve akademik cemaatleme arasnda gidip geliyor. Taralama ne kadar berbat bir eyse, akademik cemaatleme de o kadar berbattr. Çünkü kamu üniversitesini belli bir dünya görüünün tekil egemenlii altnda tutuyor. Etkileime kapal, kendisini üstün, farkl ve ayrcalkl gören bir tutum benimseniyor. Özerklik talebiyle ayrcalklar korunmak isteniyor. Ülkenin entelektüel sermayesi tekelinde tutuluyor. Onlar da kendine dönütürme çabasnda. Bat’ya hayran, toplumunun gerçeklerinden kopuk bir bilinç ina ediyor. Bilim, Bourdieu’nun kavramyla ifade edersek, bir habitus içinde yaplr. Fakat çoul habituslar ve “rasyonel etkileime” dayal bir müzakere ortam yok. Türkiye’nin çou üniversiteleri de böyledir. Ne kadar garip ki Türkiye’nin en iyi örencilerini alan ve en iyi devlet desteine sahip üniversitelerinde bu çoulculuu göremiyoruz. Tam tersine akademik kadroyu tekil cemaat ve tekil habitus ile dizayn ediyorlar.
Üniversitelerin bilimsel özerklii önemlidir. Çünkü özgür düünme, aratrma ve bilgi üretme ancak bununla gerçekleebilir. Bilimsel özerklik bilime, bilgiye ve bilim adamlarna gösterilen saygdr. Akademisyenler, memur olmann ötesinde konumlanrlar. Elbette bu özerklik bir ayrcalk ve mesuliyetsizlik anlamna gelmez. Kamunun finanse ettii bir üniversitenin yine kamuya kar hesap verebilir yönünün de olmas gerekir. Bundan dolay seçim ve kamusal iradenin kararlara katlmasna dayal eklektik yönetim tarz ülkemizin gerçekliine hitap eder. Ayrca rektörlük seçimleri üzerinde oluan kavga ve hiziplemeyi asgari düzeye indirmek için de artk üniversitelerin mali ve eitim yönleri ayrmal. Rektör inaatlarn ve ihalelerin peinde koan biri olmaktan çkmal. Görevleri eitim, akademi ve kültürel boyutlarla snrlanmal. naat, maliye ve ihaleler gibi ekonomik alanlar için de profesyonel bir yönetici atanmal.
Yazar: Ergün Yýldýrým |
06-01-21 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||
 |
 |
||
