
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 686 |
nsanolunu dier canllara göre esiz klan, Eref-i Mahlûkat veya Esfel-i Sâfilîn yani en üstün mahlûk veya en aa mahlûk olmasna yol açan yapt seçimler ve yaam için belirledii öncelikleridir. Bu bak açs hem psikolojik gerçeklie hem de dînî oryantasyonumuza uygundur. Bizler slam’ kabul eden Müslümanlar olarak Mevlamzn takdirini kabul edip, kaderimizin yazl olduuna inandktan sonra iin asl büyük ksmnn, kendimize uygun bir yaam amac, yaam stili, yaam felsefesi ve bilisel bir yol haritas belirlemek olduunun farkna varmalyz. rade-i Cüz’î denilen önceliklerimiz ve seçimlerimizi en mâkul ve mübâh yollardan belirlemeli ve gerçekletirmeliyiz.
nsan öncelii kadardr, seçtii kadar vardr. Bu ontolojik alg; bizim daha sistemli, düzenli ve daha da önemlisi sorumlu bir hayat sürmemizi salayacaktr. Seçme insan var eder çünkü seçtiklerimizi savunmak ve seçimlerimizi realize etmek durumundayzdr. Bu da bizim seçim çerçevemizi gelitirmeden önce oturup düünmemizi, akletmemizi, fikretmemizi, muhâkeme etmemizi gerekli klar. Öte türlü yaammz boyunca hep bakalarn suçlarz. Dsal odakl, mzmz, yaama küsen, insanlardan ürken ve sonuç olarak paranoyak bir ruhsal düzleme geçme ihtimalimiz yükselir. Seçim yapp sorumluluk aldmz durumlarda ise yaamn dümenini elimizde tutar, tarzmz belirler, Yaa“m gibi” yapmak yerine gerçekten istediimiz hayat yaarz. Bunu yaparken de her eyin kontrolümüz altnda olmadn biliriz. Kontrol edebileceimiz en fazla ey kendimiz yani öz-kontroldür, nsanlar ve dünyay kontrol etmeye çaltmzda ise psikopatolojiler ba gösterir. Bunu da unutmamak gerekir.
Kadere inanmak ayr fatalistik yani kaderci olmak ayr olgulardr. Hepimiz dünyaya geldiimiz andan itibaren belli eyleri seçebileceimizi bir takm gerçeklikleri ise kabul etmek durumunda olduumuzu bilmeliyiz. Ailemizi, içinde yaayacamz toplumu seçemeyeceimiz gibi okuyacamz okulu, yapacamz evlilii, yaayacamz hayatn önemli bir bölümünü seçmek elimizdedir. Bununla beraber ders çalmayp okulu suçlayabilir, “bu senin kaderindir” denilerek bize dayatlan kiiyle evlenip evlilii suçlayabilir veya iimizi iyi yapmayp iten kovulunca patronu suçlayabiliriz. nsann en iyi gözlemcisi, danman, psikolou kendisidir. Kendini dinleyince, gözleyince, inceleyince yapt seçimlerin karln gördüünü fark edecektir. Mevlamz Necm Süresinin 39. Ayetinde “nsan için çaltndan bakas yoktur” buyurarak bu dehet gerçeklikle bizi yüzletirmektedir. Bu buyruk evimizin ve iyerimizin bir köesine aslacak tam bir hayat ilkesidir. Depresyon ve paranoyann panzehiridir.
Bizim gibi kolektivist yani toplulukçu ve bir arada yaamay seven toplumlarda kader inancnn yanl alglanmas sk karlatmz bir sorundur. Her eyi kadere atfetmek ciddi bir problemdir. Aln yazs, Kör talih, Kahpe felek, Zalim kader, Kara baht gibi bir ksm insan itikâdî anlamda skntlara sokacak sözcükler çok görülür. nsan seçim yapmak zorlarken ama bir o kadar da var ederken, dier insanlar, dünyay ve kaderi suçlamak geçici bir rahatlk salayabilir. Ancak yaplan seçimle yüzlemek insan olgunlatrrken, bakalarn suçlamak kâmil olmasn önleyecektir. Bu tür bir insan gelimez, ilerlemez, kendisiyle ilgili kayglar olmaz, dier insanlar da kader kurban görerek bir tür illüzyon yaar, hayat bakalar üzerinden yaar. Benim ahsî gözlemim de toplumda bu yönde bir patolojinin giderek artt yönündedir. Bir anne babann en büyük serveti, analiz edebilen, muhâkame edebilen, izan, idrak, irfan sahibi olan, seçen ve sorumluluk alan bir veya daha fazla evlada sahip olmasdr. Bu evlat hep çalr, çabalar, geliir, gelitirir, kendine, milletine, ümmetine faydal bir insan olur. Eref-i Mahlûkat düzeyinde bir yaam sürer.
Selametle…
Yazar: Ahmet Akýn |
15-01-21 |
||
| E mail: dirilispostasi.com/ | Tweet | ||