Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 595 |
“Okuduunuz kitab bitirebildiniz mi?” diye sordu daha genç olan. “Son sayfasna kadar geldim ama hangi kitap son noktann konduu yerde biter” diye cevaplad bu soruyu daha az genç olan.
Çok denebilecek kadar kitap okudum mu, emin deilim. Az m okudum, bunu da söyleyemiyorum. Bu belirsizlik okuduum kitaplar konusunda saysal bir karambol içinde olduumdan deil, az ya da çok okumann tam olarak neyi ifade ettiini berrak biçimde kestiremiyor olmamdan. Okumann, öncelikle nicelikleri lüzumsuzca öne çkaran bu tür ikilemlerin elinden kurtarlmas gerekiyor belki de. nsan hayat boyunca kaç kitap okumu olursa olsun, aslnda kitaplar üzerinden sadece kendini okumu oluyor. Yani tek bir kitap! Bu böyle, çünkü ismiyle cismiyle ayn kitab okumu olan insanlar esasta hiç ayn kitab okumu olmuyor. Ayn kitabn sayfalarndan ayn duygular devralm, ayn esinleri kazanm, ayn fikirlere erimi olarak ayrlmyor. Elbette, kitaplarn herkese söyledii ortak eyler var. Ancak azck dahi olsa gerçekten yaam isek unu biliyoruz; insanlar ayn cümleleri ayn kelimelerle kurduklarnda bile aslnda bize tpatp ayn eyi söylemiyorlar. Daha da ötesi, bizler de onlarn söylediklerinden birbirinin ayn olan eyleri anlamyoruz. Zihinsel bir tramplen gibi düünmek nasl olur bu durumda kitaplar; onlarn itici gücüyle zplyor, her birimiz kendi eriimimiz içindeki baka dünyalarn içine atlyoruz. Sonras sadece iç sesi sürekli canl tutan bir iç ses... Kelimeler de insanlar gibi, her an yeni bir hayat, yeni bir can, yeni bir heyecan ve yepyeni bir muhteva kazanyor. Bu, ayn kitabn yeniden okunuunda bile deimeyen olaanüstü bir güzellik...
“imdi, kitaplarn oldukça sk baka kitaplardan söz ettiklerini ya da sanki kendi aralarnda konutuklarn fark ediyordum. Bu düüncenin nda, kitaplk bana daha da tedirgin edici bir yer gibi göründü. Uzun, yüzyllar süren bir mrlt, bir parömenle bir baka parömen arasnda görünmez bir söyleiydi demek ki kitaplk; canl bir nesne, bir insan zihninin yönetemeyecei güçlerin barna, birçok zihinden çkm, onlar üreten ya da iletenlerin ölümünden sonra da varln sürdüren bir gözler hazinesi” diye yazm ‘Gülün Ad’ kitabnda Umberto Eco.
Her durumu zddyla birlikte düünmek icap ediyor; kitaplar kendimizce, kendi dünyamz, kendi anlama kabiliyetimiz ve eriimimiz kadar okuyor oluumuz, bize sadece biricik okuma tecrübeleri, sadece bizim olan bir dünyada yürüme kabiliyeti kazandrmyor, madalyonun ters yüzünden okursak kendimize gömülme, kendi snrlarmzda taklma dezavantajn da getiriyor. Eer kendimizi enginletirme yolunda bir gayret içinde deilsek, bu yolda iyi kötü bir mesafe alamamsak, zaman içinde zihinsel ve duygusal anlamda çölletirici bir kurakla mahkum ediyoruz demektir kendimizi. Bu o kadar seyrek yaanan bir ey deil ne yazk ki günümüzde. Belki daha çok kitap okumakla aabileceimizi düündüümüzden böyle oluyor. Hayr çare deil bu; daha büyük bir zihin ve kalple okumamz gerekiyor kitaplar. Daha doru bir deyile daha büyük bir insanlkla okumalyz bütün kitaplar iç sesimizde birletiren o tek kitab...
Claude Levi-Strauss’un ‘Hepimiz Yamyamz’ndan birkaç aydnlatc cümle: “nsan zihni kendi snrlarn dünyaya dayatmaktadr; kendi snrlarnn ötesinde akl yürütme iddiasnda bulunursa da, çözülmez çelikilere taklp kalmaktadr. Ama gücümüzü de bu daralmadan almaktayz: Algladmz dünya, tanm gerei mantmzn kurallarna uyar, çünkü bilinemez bir gerçekliin zihnin mimarisi içinde krlmasndan ibarettir.”
Kitaplna doru bakt ve “Bugün acaba hangi kitap beni okuyacak?” diye mrldand beyaz saçl adam.
Yazar: Gökhan Özcan |
06-05-21 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||
 |
 |
||
