Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : / PORTRELER | Okunma Says: 663 |
Antonio Gramsci’nin tespitiyle “eskiye ait söylemin tkand, ana ve gelecee ilikin söylemin henüz belirmedii” bir ara dönemdeyiz. Bu anlamyla yeni bir “Fetret Devri” yaadmz rahatlkla ileri sürülebilir. “Fetret Devri” ifadesini klasik anlamda siyasi iktidarn olmay olarak deil mevcudu ve müstakbeli hak ve adaletle tayacak bir düzenin olmay eklinde alalm. O zaman hem siyasal iktidarn mevcudiyetinin gerekli ama yeterli olmayn hem de siyasal iktidarn mevcudiyeti yerli yerine oturtulmadnda nasl bir sorun alanna dönütüünü görme ihtimalimiz olur.
Biz sancl bir tecrübenin tedrisatndan geçmi, ‘bilinci yaral’ ‘yrtk bir ülke’nin mensuplaryz. ‘Yaral bilinç’ çarptmalara, abartmalara kolay yol verirken pek çok mühim vazife, sorumluluk, detay ‘yrtk ülke’nin yarnda görünmez kalyor. Özellikle son yüzyl tüm boyutlaryla bir ‘kapatlma’, ‘cendereye alnma’ halinde yaam olunca saysz mazeret, teskin edici gerekçe de sralanveriyor.
Savunma mekanizmalarmzn olmas iyidir. Bünyenin korunmas, dengenin bozulmamas için önemli hatta zaruridir. Ancak bu koruyucu düzenek ar kullanldnda bertaraf etmek için çrpnd tehditlerden çok daha tehditkâr bir hal alr, alabilir. Zira yerli yerinde kullanlmayan her ey gibi savunma mekanizmas da asli ilevinin dnda, kendi bana bir varolu ekli olarak kullanlmaya baladnda self-operasyonel bir aygta dönüür.
Bunlar yana yakla üstesinden gelmek için çrpndmz d tehditlerden daha tehdit edici iç sorunlarmza karartma uygulayan, bir nevi kendine operasyon çeken durumumuza deinmek için dile getirdim. Çünkü düman yenmekten daha mühim olan ey kendin olmak, olabilmektir. Kendin kalmak, kalabilmektir. Hatta denilebilir ki dümannn varl da ancak kendi, kendisi olmak/kalmak eklinde ele avuca gelecek bir eyin varl ile mümkündür. O nedenle sancl tarihimiz dikkatimizi darya yönelterek var kaldmz ve böyle devam etmemiz gerektiini biteviye hatrlatrken ve küresel-bölgesel ve ulusal her gelime de bunu teyit edecek ekilde kullanlyorken içe, içeriye dikkat çekmek/kesilmek zor ve sevimsiz geliyor, biliyorum.
Ancak kendi olmak/kendi kalmak gibi bir derdimiz var ise bunun ertelenmez bir vazife, düman kollamaktan daha mühim varolusal bir sorumluluk olduu gerçeini unutmadan yol almak durumundayz. Nihai kertede koruyup kollamamz, özen ve ihtimam göstermemiz gereken kendimiziz. Yukarda belirttiim gibi dümann dümanl da, dümanln ve dümanla mücadelenin makuliyeti ve meruiyeti de korunup kollanas, özen ve ihtimam gösterilesi bir ‘kendimiz’in mevcudiyetiyle ilintilidir.
23 Mays 2017’de Akif Emre vefat etmiti. Vefat ettii dönemde de daha sonralar özellikle vefat yldönümlerinde de yaadklarmz bana Heidegger’in ‘sahici bir felsefe dersinde önemli olan dorudan söylenen deil, anlatlann içinde sessiz braklandr’ tespitini hatrlatt, hatrlatyor.
Merhum Emre’nin ardndan dile gelen olumlu, önemli her husus ayn zamanda camiada eksii, aç hissedilen hususu dile getiriyor. Akif Emre’nin ziyadesiyle hak ettii her takdirde dile gelen ayn zamanda Emre ile yitirilen bir deere at.
Nitekim Akif Emre’nin ölümünü bu ölçüde çarpc, vurucu klan da yitirilen eylerin çokluuna iaret ediyor oluu. Akif Emre elbette önemli bir isim. Düüncesiyle, duruuyla, ilikileriyle önemli bir isim. O yüzden hatrlanmasnda, özlemle yad edilmesinde garipsenecek bir ey yok. Ancak bir tür “hiza ta” olan, olduklar kabul edilen insanlar ayet kendileri abartl anmalarn nesnesi klnrken kendilerini önemli klan nitelikler hoyratça talan ediliyorsa yaanan eyin en azndan tuhaflna, tutarszlna ilikin bir kayt dümek mecburiyetindeyiz.
Akif Emre gerçekten önemliyse, özlemle anlmaya deer birisiyse bunu onun düüncesinden, duruundan, ilikilerinden bamsz düünmek mümkün mü? Onun bütün bunlardan syrdmz vakit Akif Emre’den geriye ne kalr? Veya Akif Emre’yi bütün bunlar gözeterek anyorsak o zaman içinde debelendiimiz bu düünsel vaziyeti, bu ilke ve deerlerden soyutlanm duruu ve kabul edilebilir herhangi bir ölçü tanmayan bu ilikileri nasl izah edeceiz?
Herhangi bir kayt altna sokmayan, herhangi bir fiili denetim oluturmayan bu tip anmalar ngiliz tarihçinin “her anma töreni bir unutmadr” sözünde dile geldii üzere bir kamuflaja, anlan kiiyi etkisiz klma operasyonuna dönüen anmalar olarak not edilmelidir. Yücelterek etkisizletirmek, büyüterek içeriksizletirmek, anarak unutturmak insanlarn çok da yabancs olmad hamleler. Üstelik dorudan hedef almaktan çok daha etkili hamleler. Çünkü bu tarz, sadece anlan etkisizletirmekle kalmyor ayn zamanda ananlar da denetimsiz klyor. Öyle olmasa kamusal gündemi, iliki a, nitelii bu olan ülkemizin ve tüm bunlarda vebali olan bir kesimin Akif Emre duyarll nasl izah edilecek?
“Elimizi uzattmz her ey çürüyor. Belki de dokunduumuz için biz çürütmekteyiz.” demiti Akif Emre. Dorusu çürüme devam ediyor ve açk konumak gerekirse çürüten kim olduu konusunda Akif Emre’nin ihtiyatla kulland “belki” çok fazla kayor. Evet, çürüyoruz ve çürütüyoruz! Ac ama gerçek bu!
Yazar: Abdulbaki Deðer |
24-05-21 |
||
| E mail: fikircografyasi.com | Tweet | ||
 |
 |
||
