Halep, 12 Aralýk 2016'da Rus ve Ýran destekli Esed ordusu tarafýndan düþürülmüþtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasým 2024'te geri alýndý.
| Kategori : ÝKTÝBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazýlar | Okunma Says: 695 |
“Ey unutu! Kapat artk pencereni.”
“Neyi kaybettiini hatrla!”
Modernizmin her eyi “tek tip”letiren ideolojisi, eskinin tüm güzelliklerini sür'atle eritiyor. Bize ait ne varsa silinip gidiyor. Sanayi devrimiyle balayan; mutluluu konfor ve refahta aramann bir sonucu olan fabrikalama ve makinalama, tabiat ölçüsüzce tahrip etmeye devam ediyor. Horkheimer ve Adorno'nun tespitleriyle “Tamamen aydnlatlm yeryüzü bugün muzaffer bir felaketin belirtilerini tayor.”
ehirlerin, köylerin, kasabalarn nev-i ahsna münhasr dokusu, kültürel panoramas ressamlarn buruk tablolarnda kald.
Sen, ey sen, modern insan!
“Neyi kaybettiini hatrla!”
Yemyeil iki aacn hayat verdii avlu formlu bahçeleri hatrla! Ve bu bahçelere kurulan sofralar… Yer minderlerine bada kurup etrafn çevrelediimiz, en kahkahalarn birbirine kart yer sofralarn hatrla!
Küçük bir bahçe içerisinde bacas tüten, kerpiçten, tatan imal edilmi kiremit çatl, beyaz badanal, mütevaz evleri hatrla! Sivil mimarinin estetik, sadelik ve scakln haykran, her odasnda, her sofasnda al pembesine karan ilemelerin, beyaz dantellerin gülümseyerek misafirler karlad evleri hatrla!
Ey unutulan!
Tarihî, kültürel dokusu ve kimliiyle adeta konuan sokaklarda topaç çevirip saklambaç oynayan, rengarenk bilyelerin alaimisemasnda yükselen çocuk gülülerini hatrla!
Pencere önünde açan fesleenin, akrep motifli kilimin, ark usulü bir sedirin mes’ud ettii insanlar hatrla!
“Ey unutu!”
Hükümran olma isteinin tenine scak bir demir parças gibi yapt Bacon; “Bilmek egemen olmaktr.” diyordu. Bildin ve egemen oldun. Tabiatta benmerkezci hakimiyet kurdun, öteki canllarn yaam hakkn gasp ederek. Ürkek ceylan, sevimli panday, irin sincab, gösterili tavus kuunu tabiî ortamndan koparp darack kafeslere tkarak çocuklarna parmakla gösterdin.
“Ey, ömrün en güzel türküsü aldan!”
Türk mimarisinde ahap ve hafif malzeme kullanlmas, hayatla kurulan fanilik ilikisine balanmt. Sivil mimarinin göz kamatran, tabiatla uyumlu ina edilmi, cumbal, eli böründeli, kafes pencereli, zamana ayak direyen tarihi ahap konaklarn hileyle yakp yamaladn. Faydac, frsatç ve egosantrik kapitalist ahlakn emrinde köle olarak aldandn.
Ey aydnlanm insan! Yeterince aydnlandn, kendi afetinin altna imzan atarak... Aydnlandn ve aldandn.
Maviyi kaybettin; masmavi denizleri, gölleri, rmaklar fabrikalarn atk sularyla kirlettiin maviyi…
Yeili kaybettin; yemyeil vadileri, beldeleri toplu konut inaatlarna, lüks otellere, turistik iletmelere peke çektiin yeili…
Kötü bir alverite bulundun. Ku cvltlarn, rüzgârn fsltsn verip korna ve motor seslerini satn aldn. Uçurtmalar, balonlar verip her yeri istila eden vericiler ve antenler satn aldn. Gökyüzünü rehin verip ayan yerden kesen gökdelenler satn aldn; deprem korkusu olmadan ban yasta dayayamadn.
Ey aldan!
Çayn smscak sohbetlerini kaybettin, uzletin zirvesinde kahveye mahkûm oldun.
Cümbür cemaat evlerini kaybettin, koskoca evlerde tek kiilik senfoni oldun.
en atr bayram ziyaretlerini kaybettin, akrabalarnn, dostlarnn çehresini unuttun.
Yüzlerce insann katld cenaze ritüellerini kaybettin, bir bana gömdün en yaknn, sonra banda matemden deil kimsesizlikten ya döktün.
“Durma kendini hatrlat!”
Ey doyumsuzluk ça, bayndr ülkeler ürettin, “Amaca giden her yol mubahtr.” diyerek ülkelere kyan. “nsan insann kurdudur.” diyen Hobbes kazand. Okyanusta çrpnan balklar gibi botlarda can havliyle yaam mücadelesi verenlerin seyrine daldn. stiridye misali kyya vuran masum bedenleri topladn sahillerden.
“Kendi kötülüünüzü tanmak zorundasnz.” diyen faizmin fikir babas Nietzsche kazand. Kendi kötülüünü tanrken yepyeni er yöntemlerini hayata geçirdin. Pis kokulu, tazyikli su; plastik mermi ve ses bombas ile az gelimi ülkelerde kötülüünün hudutlarn denedin.
Ey çok aydnlanm ça, “durma kendini hatrlat!”
Kan içindesin!
“Hayat mücadelen ibarettir, güçlü olan ayakta kalacaktr.” diyen Darwin kazand. Dünya güç meydanna döndü. Zayflar elendi, zorbalar ayakta kald.
“Durma kendini hatrlat”
Hem akl çasn hem aptallk… Hem çok gelimisin hem hiç gelimemi… Hem çok eyin var hem hiçbir eyin yok.
Ey aydnlanma ça! Ey göe doru kat kat yükselirken yalnzlk cehenneminin zakkumunu içinde açtran! Ayan topraktan kesen beton ynlarnda, can skntsnn zirvesine ulatn.
Ey yeryüzünde cenneti arayan seküler ça, ey kendi cehennemini kendi elleriyle yaratan! Akn bir zekây dlayp kendi akln tanrlatrdn. Akln sana oyunlar oynad. Öylesine rasyonel düündün ki kendine özgü vehimler, ürpermeler, fobiler icat ettin.
Ey boulu ça, öylesine gelitin ki bir serseri virüsün girdabnda çrpnp duruyorsun. Som strabndan heykeller dikiyorsun yeryüzüne. “Ölmek kaderde var, bize ürküntü vermiyor.” Lakin cins hastalklarn pençesinde çrpnan, tuhaf ölümlerle havlu atan “üst insan”n acizliini izlemek zor.
“Ne efsunkâr imisin ah” ey özgürlükler ça... Öylesine özgürletin ki “Evde kal!” sloganyla insan parmaklksz kafeslere mahpus ettin, dijital dünyaya esir kldn. Madde bamllna bir de dijital kölelik eklendi. Kendin gibi olmaya müsaade etmeyen tahakküm odaklar, sürü psikolojisini hâkim klarak seni istedii gibi yönetti.
Ey ölü ruhlu ça! Foucault haklyd galiba: “Modernlik ölü ruhlara yaplan makyajdr.”
Yazar: Leyla Yýldýz |
06-06-21 |
||
| E mail: dunyabizim.com | Tweet | ||
 |
 |
||
