Halep, 12 Aralık 2016'da Rus ve Ä°ran destekli Esed ordusu tarafından düÅŸürülmüÅŸtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasım 2024'te geri alındı.
| Kategori : / KISSADAN HİSSE | Okunma Sayısı: 3343 |
Savaşın en kanlı günlerinden biriydi. Asker, en iyi arkadaşının az ilerde kanlar içinde yere düÅŸtüÄŸünü gördü. Ä°nsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı ateÅŸ yaÄŸmuru altındaydılar. Tam siperden dışarı doÄŸru bir hamle yapacağı sırada, baÅŸka bir arkadaşı onu omzundan tutarak tekrar içeri çekti,
-Delirdin mi sen? Gitmeye deÄŸer mi? Baksana delik deÅŸik olmuÅŸ. Büyük bir ihtimalle ölmüÅŸtür. Artık onun için yapabileceÄŸin bir ÅŸey yok. BoÅŸuna kendi hayatını tehlikeye atma.
Fakat asker onu dinlemedi ve kendisini siperden dışarıya attı. Ä°nanılması güç bir mucize gerçekleÅŸti; asker o korkunç ateÅŸ yaÄŸmuru altında arkadaşına ulaÅŸtı. Onu sırtına aldı ve koÅŸa koÅŸa geri döndü. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Fakat cesur asker yaralı arkadaşını kurtaramamıştı. Siperdeki diÄŸer arkadaşı:
-Sana değmez demiştim. Hayatını boşu boşuna tehlikeye attın.
-DeÄŸdi, dedi, gözleri dolarak, -deÄŸdi...
-Nasıl deÄŸdi? Bu adam ölmüÅŸ, görmüyor musun?
-Yine de deÄŸdi. Çünkü yanına ulaÅŸtığımda henüz saÄŸdı. Onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim içim.
Ve hıçkırarak arkadaşının son sözlerini tekrarladı:
-GeleceÄŸini biliyordum... GeleceÄŸini biliyordum...
Ders: Güven duymak, güven vermek, duyulan güveni boÅŸa çıkarmamak en mühim hasletlerden biridir.
Yazar: Bir dosttan |
02-03-10 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||
 |
 |
||
