
| Kategori : ŞÂİRLER ve ŞİİRLER / Ârif Nihat ASYA | Okunma sayısı : 260 |
Çoçuk, çok sevdi ağacı...
Verirdi ona, her kış
Çiçekleri olaydı!..
Ağaç, çok sevdi çoçuğu...
Öperdi altın saçlarından
Dudakları olaydı!..
Ve ona öptürmek için,
Eğilirdi yerlere kadar;
Yanakları olaydı!..
Dökerdi önüne hepsini,
Gümüşten, altından, sedeften
Oyuncakları olaydı!..
Ve çocuk gittikten sonra,
Böyle kalır mıydı ağaç?
Ne olurdu onun da
Bacakları olaydı,
Ayakları olaydı!..