İNANÇLARI YAŞAMA SALÂBETİ OLMADIĞINDAN... / İNSAN VE TEFEKKÜR Kategorisi

ÂYET-İ KERÎME

Ve gecenin bir kısmında O'na secde et. Gecenin uzun bir bölümünde de O'nu tesbih et.

İnsan: 26

HADÎS-İ ŞERİF

Mîzâna ilk konulacak şey, güzel ahlâktır.

Taberânî, el-Mu'cemu'l-Kebîr

SÖZÜN ÖZÜ

Alçakgönüllü yüreklerde yaşayan düşünceler, yüksek düşüncelerdir.

Montaigne

Rota Haber Son Dakika!

Kategori : TEFEKKÜR / İNSAN VE TEFEKKÜR

Okunma sayısı : 214

İNANÇLARI YAŞAMA SALÂBETİ OLMADIĞINDAN...

Zor da olsa

Önce inanç buhranı, sonra inançlarını yaşayabilmek salâbetinin yokluğu... İkisi birlikte mevcut olmasa, bu durum böyle devam etmezdi. Nereye bakarsanız bakınız, aynı tesbiti müşahade edeceksiniz. Yeter ki biraz gayretli biraz dikkatli davranmak zahmetine katlanın. Her meselenin kökünde o var. Her meselenin menşeinde, o manevî muayyeniyet münâsebetinin aslî illetleri saklı.

Zaman zaman, bakış açılarını değiştiriyoruz ki; çeşitliliği renkliliği seven tembel idrâkleri hoş tutalım ve zâten zayıf olan alâkaları ürkütmeyelim! Binbir dereden su getirmemizin izahını burada arayınız. Müstesnâların sayısı, bizi dolaylı ifade eziyetlerinden müstağni kılacak kadar çok değil... Acı, ama gerçek. Gerçekleri yok farz ederek bir yere varamayız.

Şahsiyet'ler, çürümüş; ufûnetli birikimler hâlinde içtimaî hayatın her bölgesine her tezâhür safhasına yayılmış... «Çürümüş şahsiyet» kokusunun yanında, Romen tankerinin zehirli dumanları hiç kalır.

Bir de fikir hayatımızın niçin bu kadar ufuksuz ve verimsiz olduğunu düşünür dururuz!.

Böyle ortamlarda tefekkür ihtiyacı duyulmaz ki!

Tefekkür, “arayış” demektir. Tefekkür, tekâmül demektir. Tefekkür «tamamlanma» demektir.

Apaçık münâsebetleri ve en müşahhas îcapları elinin tersiyle iten zihniyetin arayışı -tamamlanması- tekâmül'ü tasavvur olunabilir mi? Bildiği doğru'ları umursamayan adama yeni bilgiler sunmanın mânâsı ve faydaları var mıdır?

Bir büyük istikrar zelzelesine doğru gitmekteyiz... Bu istikâmet, inşaallah bir gün değişir. Ama şimdiki durum; yalnız bizim için değil de, bütün insanlık için, «ille de o olsun!» ısrarının menfî örnekleriyle dopdoludur.

Tarih, buhran dönemlerinin husûsiyetlerini bir bir anlatır. Benzerlikler ürkütücüdür. Teferruata girmek istemiyorum.

Îkaz, ihtar ve irşad gayretleri, şartlar ne kadar ağırlaşırsa ağırlaşsın, mutlaka sürdürülmelidir. Yorulacaksınız, hor görüleceksiniz, zulme uğrayacaksınız; fakat «benden bu kadar» demeyeceksiniz. Mü'min me'yûs olmaz. Bu yolculukta; tahavvül var, inkıtâ yok.

Onuncu köy, kırkıncı kapı, yüzüncü vâsıta... Devam!

NOT: Vurgular bize âittir. (Doğruluş)