Halep, 12 Aralık 2016'da Rus ve Ä°ran destekli Esed ordusu tarafından düÅŸürülmüÅŸtü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasım 2024'te geri alındı.
| Kategori : / MAÂRİF (Eğitimle İlgili Yazılar) | Okunma Sayısı: 2866 |
Her anne-baba, haliyle çocuklarını iyi bir ÅŸekilde yetiÅŸtirmek ve eÄŸitmek ister. Ne var ki, bu süreçte farkında olarak ya da olmadan kendini eÄŸitme arzusu ile çeliÅŸen davranışlar sergiler. Ä°ÅŸte bu haftaki yazımızın konusu da çocuk eÄŸitiminde sıkça gözlemlediÄŸim çeliÅŸkiler.
BAK, BİR DAHA ŞİDDET UYGULARSAN SANA VURURUM TAMAM MI!?
“Hocam bizim çocuk arkadaÅŸlarına karşı çok saldırgan.”
“Saldırgan derken?”
“Yani, baÅŸka çocuklara karşı devamlı ÅŸiddet uyguluyor?”
“Ne yapıyor mesela?”
“Kafalarına yumruk atıyor”
“Bu durumlarda sizin tepkiniz neler oluyor?”
“Ben de onun kafasına vuruyorum hocam, yaptığının acısını anlasın diye.”
Bazen kavgacı ve ÅŸiddet gösteren çocuklarımızı susturmak ve durdurmak için biz de ÅŸiddet gösteriyoruz. Bir keresinde arkadaşına vurduÄŸu için çocuÄŸuna kızıp ona vuran bir anne görmüÅŸtüm. Annenin kendisi kızgınlığını vurarak ifade ediyordu. E haliyle çocuk da bunu yapabilir. Åžiddet uygulamaması için çocuÄŸumuzu uyarırken bazen bizler ÅŸiddeti kullanıyoruz. Bir çeliÅŸki deÄŸil mi?
YALAN İYİ DEĞİLDİR YAVRUM.. BENİMKİLER Mİ? ONLAR ŞAKA CANIM!
“Hocam, bizim çocuk çok yalan söylemeye baÅŸladı.”
“Özellikle kime karşı yalan söylüyor?”
“Daha çok bize karşı hocam.”
“Sizce bunu nereden öÄŸrenmiÅŸ olabilir?”
“Hocam bizde yalan olmaz. Biz dürüst bir aileyiz.”
Küçükken çocuklarla oyun oynarken, çocuÄŸumuzu arkamıza saklıyor ve onu aramaya gelen annesine ‘Ali burada yok annesi’ gibi çocuÄŸumuzun duyacağı ÅŸekilde yalan söylüyoruz. Farkında olmadan çocuklara yalan söylenebileceÄŸi hissini aslında biz aşılamış oluyoruz.
BEN SÖZÜMDE DURMAM, SEN DUR AMA
“Hocam bizim çocuk hiç sözünde durmuyor. Her defasında ‘Tamam babacığım, bir daha yapmayacağım’ diyor; ama iki gün sonra yine yapıyor.”
“Yani verdiÄŸi sözlerde pek durmuyor öyle mi?”
“Pek deÄŸil hocam, hiç durmuyor.”
“ÇocuÄŸunuzla konuÅŸurken, iki yıl önce ona oyun konsolu sözü verdiÄŸinizi, ama bu sözü yerine getirmediÄŸinizi söyledi, doÄŸru mu?”
“Hocam o bir ara aÄŸzımdan çıktı. Oyun konsolu alıp onun geleceÄŸini mahvetmek istemem.”
Çocuklarımızın sözünde durmamasından yakınırken, onlara verdiÄŸimiz sözleri öteleyebiliyoruz bazen. Bazı sözlerimizi ise hiç yerine getirmiyoruz. Davranışlarımızda çeliÅŸki yok mu?
TELEVÄ°ZYON ZARARLIDIR YAVRUM, BENÄ°M Ä°ÇÄ°N DEĞİL TABÄ°Ä°
“Hocam artık ne yapacağımı bilmiyorum.”
“Hangi konuda?”
“ÇocuÄŸum okuldan gelir gelmez televizyonun başına geçiyor ve akÅŸam yatana kadar televizyon izliyor. Sabah kalktığında ilk yaptığı iÅŸ uykulu gözlerle televizyonu açmak.”
“Peki, evde bu ÅŸekilde çok televizyon izleyen birisi var mı?”
“Yok hocam.”
“Baba iÅŸten eve gelince ne yapıyor?”
“Hocam yemeÄŸini yer. Sonra televizyonun karşısına geçer. Yatana kadar da televizyon izler.”
Bizler tüm boÅŸ zamanımızı televizyon izleyerek geçirirken, çocuklarımıza zamanı etkili ve verimli kullanmayı nasıl anlatabiliriz ki? Bizim hayatımızın iÅŸ dışındaki kısmını televizyon ve bilgisayar dolduruyorsa, çocuklarımızın da okul hayatının dışındaki vakitlerini bunlara sarf etmesi normal deÄŸil mi?
KÄ°TAP FAYDALIDIR YAVRUM, HER NE KADAR PEK OKUMASAM DA...
“Hocam bizim çocuklar hiç kitap okumuyor.”
“Hiç mi?”
“Ancak bizim zorlamamızla okuyorlar hocam.”
“Siz kitap okur musunuz?”
“Pek okuyamıyorum hocam, vaktim yok yani.”
“En son okuduÄŸunuz kitabın ismi neydi?”
“Valla hocam hatırlamıyorum. Nerde bizde o zeka?”
Kitap çok faydalıdır diyoruz ama acaba bu kadar faydalı iÅŸi neden biz yapmıyoruz? En son ne zaman kitap okuduk? Ya da çocuÄŸumuz en son anne-babasının kitap okuduÄŸuna ne zaman ÅŸahit oldu?
ÖZGÜVENÄ°NÄ° YÜKSEK TUT YAVRUM, BENÄ°M AÅžAÄžILAMALARIMA RAÄžMEN
“Hocam benim çocuk çok pasif. Ensesine vur, lokmasını elinden al”
“Anladım.”
“Hocam derste bir kere parmak kaldırmış deÄŸildir. Bakkala git, parayı bozdur desem bozduramaz”
“Bu gibi durumlarda çocuÄŸunuzu nasıl motive ediyorsunuz?”
“Ne motivesi hocam ya. Onda akıl olsa. Ben kaç defa anlattım ona. Ama kafa basmıyor ki...”
“ÇocuÄŸunuz yanlış yaptığında tepkiniz nasıl olur?”
“Kızıp bağırırım hocam.”
“Bu esnada aÄŸzınızdan ne gibi kelimeler çıkar?”
“Hocam ben biraz öfkeliyim de. Pek iyi kelimeler çıkmaz yani”
Çocuklarımız baÅŸarısız olduklarında ya da hata yaptıklarında onları cesaretlendirmemiz gerekirken ‘geri zekâlı, aptal, koca kafa, tembel, uyuÅŸuk, mal, salak, beceriksiz, sakar vb.” gibi kelimeleri kullanıyorsak çocuklarımızdan nasıl özgüvenli olmalarını bekleyebiliriz ki?
AÄ°LE BAÄžLARINI SIKI TUT YAVRUM, BEN ÇÖZSEM DE
“Hocam çocuÄŸumuz bizden tamamen koptu.”
“Koptu derken?”
“Bizimle pek iletiÅŸime geçmiyor. Ortak bir noktamız kalmadı gibi. Yani evden uzaklaşıp baÅŸka iÅŸlere bulaÅŸmasından korkuyorum”
“Ailecek bir araya geliyor musunuz?”
“Hep aynı evdeyiz hocam”
“KastettiÄŸim tüm aile ortak bir ÅŸeyler yapıyor musunuz?”
“Hocam ben bankacıyım, eÅŸim ise bir tekstil firmasında çalışıyor. Biz akÅŸam eve 8 gibi geliyoruz. GeldiÄŸimizde onlar yemeklerini yemiÅŸ oluyorlar. Hatta küçük uyumuÅŸ bile oluyor”
“Yani, beraber yemek yemiyor musunuz?”
“Pek deÄŸil hocam.”
Aile baÄŸlarının sıkı olması, ailenin birlikte yaptığı iÅŸlerin sayısı ve içeriÄŸi ile alakalıdır. Aile ortak olarak bir hüznü, mutluluÄŸu, korkuyu ve eÄŸlenceyi paylaÅŸmıyorsa o aile çözülmeye mahkumdur. Bir yandan çocuklarımız bizden uzaklaşıyor diye endiÅŸeleniyoruz, diÄŸer yandan davranışlarımızla biz bu süreci destekliyoruz.
Özetle, çocuklarımızı eÄŸitmeye çalışırken onları eÄŸip büken bizzat biz olabiliriz. Öyleyse onları eÄŸitmeye önce çeliÅŸkileri ortadan kaldırmakla baÅŸlayalım.
Yazar: Psikolog Mehmet Teber |
29-05-11 |
||
| E mail: haber7.com. | Tweet | ||
 |
 |
||
