Oruç tutmaz, iftar yapar gâfiller

Allah’ım zayıf îmanları affetsin.

Dîni bilmez, fetvâ verir câhiller

Mevlam zayıf îmanları affetsin.

Zinâdadır gözü her an zinâda

Dara düşen ele baksan, duâda

Donakalmış aklı yalan dünyada

Mevlam zayıf îmanları affetsin.

Allah yazar boynundaki kolyesi

Elinde ateş dolu mey kâsesi

Namazsız, abdestsiz yoktur çaresi

Mevlam zayıf îmanları affetsin.

Aklında vahdet-i vücuttur fikir

Kalbinde yok, dilinde yoktur zikir

Elbette soracak Münker ve Nekir

Mevlam zayıf îmanları affetsin.

Zâhidi beğenmez, sûfîyi sevmez

Kuran’ı hiç bilmez, camiye girmez

Sanıyor ki Allah bunları görmez

Mevlam zayıf îmanları affetsin.

Elinde sigara, ağzında küfür

Hakikat içinde hayali görür

Fark edemez geçer gafletle ömür

Mevlam zayıf imanları affetsin.

Süleyman kardeşimiz,

Şiirinize hemen hemen hiç dokunmadan yukarıya koyduk. Hece vezni ritmine alışkın olduğunuz belli. Yine de "Mevlam zayıf îmanları affetsin" ve "Elinde ateş dolu mey kasesi" mısralarında durakların tutmadığını söyleyelim. Neyse, bu çok mühim değil. Kafiye tutturmada da belli bir noktaya gelmişsiniz. Fakat bunlar teknik beceriler olsa da bir metni şiir yapmada sandığımız kadar kâfî değillerdir. "Donakalmış aklı yalan dünyada" mısraında bir şi'riyet hissediliyor. Ama şiir içinde çok yalnız. Nesri andıran mısralar çok: "Mevlam zayıf îmanları affetsin", "Elbette soracak Münker ve Nekir", "Sanıyor ki Allah bunları görmez" gibi. Metnimiz ibretli sözlerden müteşekkil bir manzume. Has şiirleri okudukça manzumelerimizin şi'riyeti de yükselecektir.

Öyleyse has şiirleri okumaya -ve yazmaya tabii- devam.

Selâm ve muhabbetler.

(Doğruluş)