Huzurluyum, örtünmek ne güzel!

İki ay öncesine kadar tesettürlü değildi, şimdi o da tesettürlü.

Burcu, 21 yaşında çalışkan bir kızımız. Bir sigorta şirketinde çalışıyor. 2 ay önce örtünme kararı aldı. Kendisinden, “örtündü örtüneli neler yaşadı, ne gibi tepkiler aldı”, yazmasını rica ettik. Bizi kırmadı.

Ben örtünmek istiyorum!

 Henüz 18 yaşımda iken anneme; “Ben örtünmek istiyorum” dediğimde nedenini bilmiyorum ama kendisi tesettürlü olmasına rağmen buna razı olmamıştı. Sanırım bu isteğimin gerçekten içimden gelmediğini, sadece şekle özendiğimi, hatta birilerinin isteği doğrultusunda bunu yapmak istediğimi düşündü.

Aradan 3 yıl geçti. Bu sefer ona; “Kapanmak istiyorum” değil, “Kapanıyorum” dedim yine beni vazgeçireceğini düşünerek. Ve nihayet o manevi kalkanı hayırlı bir amaç uğrunda kullanmaya başladım.

Yaklaşık 2 aydır tesettürlüyüm. Şimdi annemin başta neden bana karşı çıktığını çok iyi anlıyorum. Ben hayatımı bu yönde değiştirmeye başladıktan sonra tesettürlü bayanlara daha bir dikkat eder oldum ve kimilerinin bu durumu işlerine geldikleri gibi kullandıklarına tanık oldum. Bu beni gerçekten çok üzdü. Düşündüm ki, belki de 3 yıl beklememin sebebi bu insanlardı. Öyle yanlış tanıttılar ki başörtümüzü, meğer kurunun yanında yaş da yanıyormuş.

Çürükleri ayıklıyorsunuz bir nevi

Yeni örtünmüş biri olarak diyorum ki: Bir bayan bence kesinlikle örtünmeli. Bunu esaret değil özgürlük olarak görmeli. Ben bunu yaşıyorum ve inanın bana, örtünmeden önce ne kadar da kısıtlıymışım diyorum. İnsanlarla konuşurken sadece yüzüme bakıyorlar artık. Bu öyle bir şey ki;  etrafınızla aranızda görünmez bir elek var gibi… Çürükleri ayıklıyorsunuz bir nevi. Hangi bayan istemez ki sokakta rahatça yürümeyi veya bir yere yalnız giderken başına saçma sapan hadiselerin gelmeyeceğinden emin olmayı?

Zorlukları da yok değil tabii ki; hele bir de çalışıyorsanız, gerçekten katlanmak durumunda olacağınız olaylar yaşıyorsunuz. Düşünsenize sizi gördüklerinde; “Ne yaptın kendine?” gibi sorular soruyorlar. Siz de, “Olması gerekeni!” demekten başka verecek bir cevap bulamıyorsunuz. Veya şu olabiliyor; büyük bir plazaya çok değerli bir müşterinize gidilmesi gerekiyor. Kim gidiyor dersiniz? Tabii ki yan masanızda çalışan mini etekli bayan!

Yeni tanıştığınız insanlar oluyor. Sanırım sizinle ilgili ilk düşünceleri evde dantel ören, ilkokuldan terk ve dizini kırıp dört duvar arasında kısmetini bekleyen biri olduğunuz. Sanki başınız açıkken çok bilgilisiniz de örtününce bu bilgilerin hepsi uçup gidiyor gibi… Ne kadar üzücü değil mi?

İşin belki de en tuhaf tarafı şu; bu tarz insanlarla karşılaştığınızda kendinizi ispatlamak bir yana dursun, bu düşüncelere güldüğünüz bile oluyor. Çok komik oluyorlar, çünkü çok yanlış biliyorlar.

Size yazdıklarım bir kısım zorluklardı. Bunların kat be kat fazla olabileceğini tahayyül edin. Ben bu zorluklarla, eşarbımı sarıp dışarıda yürüdüğümdeki huzuru karşılaştırınca,  “İşte buna değer!” diyorum.

İnsanlardan destek beklemeyin

Örtünmeyi düşünen arkadaşlara da tavsiyem şudur: “Her şeye değer!” diyebilecekseniz bunu yaşayan biri olarak; hiç durmayın derim!

Bütün bu zorluklara, 21 yıldır tamamen farklı bir hayat yaşamış biri olarak benim, tek başıma göğüs germem çok zor olabilirdi. Ama olmadı. Çünkü yanımda her zaman bana destek olan birileri var. Allah onlardan razı olsun. Size bir diğer tavsiyem ise; sakın insanlardan destek beklemeyin! Bunun yerine hâlihazırda size destek olan insanlarla diyaloglarınızı pekiştirin. Bu size ilk aşamada daha çok yardımcı olacaktır.

Umarım içinde bu duyguyu besleyen bayan arkadaşlarımın etrafında, cesaretle bu işe koyulmalarına vesile olacak birileri olur.

Selam ve dua ile…

Burcu Tunç neler hissettiğini, ricamızı kırmayıp kaleme aldı

Yazının kaynağına ulaşmak için tıklayınız.