• ŞÂİRLER ve ŞİİRLER
  • NECİP FAZIL KISAKÜREK
  • Ârif Nihat ASYA
  • Yavuz Bülent BÂKİLER
  • MEHMET ÇINARLI
  • OSMAN BÜLENT MANAV
  • YÛNUS EMRE
  • YAHYA KEMÂL BEYATLI
  • BAHTİYAR VAHAPZÂDE
• SESLİ ŞİİRLER
• RAMAZAN ŞİİRLERİ
• MUHTELİF ŞÂİRLER VE ŞİİRLER
• MEKTEP (Talebe Şiirleri)

• TEFEKKÜR
  • İNSAN VE TEFEKKÜR
• İKTİBAS (Alıntı Yazılar)
  • ÂKİF EMRE
  • Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazılar
  • ÇARPIK VAZİYETLER
• ŞUUR YAZILARI
• KÜLTÜR ve MEDENİYET
• ŞU GİDENLER (Tasavvuf Büyüklerinden Levhalar)
• MAÂRİF (Eğitimle İlgili Yazılar)
• GEÇERKEN UĞRAYAN YAZARLAR
• MEKTEP (Talebe Yazıları)
• EDEBİYAT
  • YAZI VE YAZMAK ÜZERİNE
  • OKUMAK
  • TENKİD
  • UNUTULMAYANLAR
• HİKÂYE
• HUKUK HİKÂYELERİ
• DİL KALESİ
• USTALARDAN
  • AHMET HÂŞİM
• MEDYADAN
• TÂRİH
  • TÂRİHE BAKIŞ
  • DÜNDEN BU GÜNE
  • İSLÂM TÂRİHİNDEN
  • TÂRİHİN ARA SOKAKLARI
• -İZMLERE DÂİR
• DÜNYADA NELER OLUYOR
  • İSLÂM ÂLEMİ
  • AVRUPA
  • AMERİKA
  • UZAK DOĞU
• SÖZ OLA
  • ÖZLÜ SÖZLER DAĞARCIĞI
• SANAT
  • ŞEHİR ve MÎMÂRÎ
  • DÜNYA BİR OYUN- Sinema
• TASAVVUF
  • TASAVVUFA DÂİR
  • TASAVVUF VE TARÎKATLAR
• RAMAZAN- ORUÇ- İNSAN
• KISSADAN HİSSE
• ÎMAN VE İSLÂM
• MÜLÂKÂT
• AKTÜALİTE
• PORTRELER
• YAKARIŞLAR
• KADIN VE ÂİLE
• CEMİL MERİÇ'TEN SEÇMELER
• DARBE İZLERİ

• GÖLGELER (Resimler)
• VİDEOLAR
  • İbretli Videolar
  • Seçme İlâhîler
  • İçinde Gibi Geziniz
  • Gülümseten Videolar

Önce devir değişti.

Sonra insanlar, şarkılar, evler, köyler, şehirler. 

Ve mevsimler. Buzul çağını muştulayan bir çağın hüznü düştü mevsimlerin üzerine. Mevsimler karışmış, kış gelmez olmuş, bahar bitmiş, yaz uzatmaları oynuyordu. En büyük değişimi yaşamıştı insanlık. Babasına silah çeken, annesine el kaldıran gençlerin, yavrusunu yabancı kucakların yalnızlığına terk eden annelerin ve evinin yolunu şaşıran babaların devriydi bu devir.

Mevsimler değişmişti.

Ama önce insanlık değişti.

Sonra ...

Her şey...

Önce gülüşler değişti.

Gülüşmeler değişmedi.

Sonra yüzler değişti. Kin ve riyâ dolu yüzler. Gönül evi kapadı pencerelerini aydınlığa, ilahi nûra. Kehkeşanlara yolculuk var diyen kervanlara katılıp göçüp gittiler uzaklara. Zulümât çağı başladı gönüllerde. Yüreklerin fayları kırıldı bin bir yerinden.

Ve yüreklere indi hüznün gölgeleri.  Fitne nişangâhı oldu gönüller.

Güvenilmez insanlar doldu güvenilir mekânlara. Güven, toplayıp gitti sözlerini, bıraktığı izlerini. Riyâ doğruldu yattığı yerden.

Kanılar değişti, kanılanlar değişmedi.

Önce gülüşler değişmişti.

Sonra ...

Her şey...

Önce bakışlar değişti.

Sonra düşünceler. İbrahim sadakatinin saran, durulayan ışıltısı devrile devrile akan zamana yenik düştü. Ölümcül duyguların titrek utancı sardı tüllenen geçmişin üzerini. Sağır sultan duydu merhametin gittiğini. Gâfil yürekler duymadı. Uykusu ağır insanların zehirli bakışları gezindi zamanın üzerinden.

Bakışlar değişti. Zaman eskidi. Eskicilerin bile alıp satamadığı kadar eskidi zaman. Leylâk kokulu sandukalara saklandı vefâ. Fitili biten çıralar gibi söndü yürek yangınları.

Yanmak temizlenmekti oysa.

Yanmadan yandık ateşlerde semender misali.

Önce bakışlar değişti.

Sonra...

Her şey.

Dostlar da değişti.

Bölük bölük gittiler ufuklara.

Sonra en sevdiklerimiz. Evler şehirlere yabancılandı, ayaklar kaldırımlara. Tanınmaz olduk en tanınmış sokaklarda. Adımız anılmaz oldu dostlar meclisinde. Meclisler sözden dışarı çıktı. Âriflerin çıktığı, heriflerin girdiği meclislerden huzur, güzellik, inanç çıkıp gittiler çok uzaklara.

Ve unuttuk.

Unutulduk. Çokça unutulduk.

Hafızalarımızın çatlaklarından bile sildik mâzîyi, eski dostları. “Her şeyin yenisi, dostun eskisi” diyen uluları bile yok sayarak tuttuk çağın kararmış ellerinden. Sürüklendik menzil menzil çok uzaklara. Ayrılığın türküsü bile dokunmadı dudaklarımıza.  Üşenmedik unutmaya, unutulmaya.

Önce kendimiz değiştik.

Sonra...

Her şey.

Sonra

Her şey...

 
Moral Haber - 12/06/2007