
| Kategori : / MUHTELİF ŞÂİRLER VE ŞİİRLER | Okunma Sayısı: 5579 |
Ne ki mevcûd ise âlemde, güzel, doÄŸru, iyi;
Arayan fikri, bulan rûhu, seven sevgiliyi
Bize bahÅŸetmiÅŸ olan Hazret-i Rahmân’a ÅŸükür!
O büyük Rabb’e ÅŸükürler ki, ayak bastığımız
Yeri halk etti barınsın diyerek varlığımız;
Ve yer üstünde hayâlin cereyânınca uzun,
Serdi gök kubbeyi seyrânı için rûhumuzun;
O büyük Rab ki, ışıklar yakıyor göklerde,
Lûtfunun feyzini görsün diye insan yerde;
En büyük ni’mete hamd, en küçük ihsâna ÅŸükür...
O büyük Rab ki ufuklar boyu ni’metlerini,
Hüsn ü an, reng ü füsûn, aÅŸk ü cünûn mahÅŸerini
Gayr-ı kâfî görerek sevdiÄŸi biz kullarına
Åžimdiden va’dediyor baÅŸka bir âlem yarına;
Mâ-i Tesnîm’e ÅŸükür, Ravza-i Rıdvân’a ÅŸükür...
O ki, sevdâsına yandıkça bütün mahlûkat,
ArÅŸ-ı Âlâ’da ezel kasrına çıkmış yedi kat,
Geriyor hüsn-i ilâhîsine atlas perde…
En güzel vuslatı tattırmak için mahÅŸerde
Bize, gündüz gece, zehrettiÄŸi hicrâna ÅŸükür.
O büyük Rab ki, dalâlet yolu düÅŸkünlerine
“Ben gazûbum!” diye seslendi derinden derine;
Ve meleklerle kitâb indirerek her yandan
Yine yol çizdi halâs etmek için ÅŸeytandan…
Sayısız cürme bedel sonsuz inâyetlere hamd,
Ve bu hizmetle celîl ettiÄŸi Peygamber’e hamd,
Gökyüzünden yere indirdiÄŸi Kur’ân’a ÅŸükür...
Yazar: Faruk Nafiz Çamlıbel |
18-03-13 |
||
| E mail: Mail Adresi Yok | Tweet | ||
| Yakup | |||
ESKİ BİR DOSTLA YENİDEN BULUŞMAK... |
Tarih : 19-03-13 | ||
Fâruk Nâfiz'in eskiden bilip sonraları büyük ölçüde unuttuÄŸum bir ÅŸiirini tekrar bulup okumanın sevincini yaÅŸadım. |
|||