Kategori : İKTİBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazılar | Okunma Sayısı: 313 |
İnsanın en yalnız halinin Allah'a en yakın an olduğunu öğrendiğimde anladım ki, yalnızlık kimsesizlik demek değilmiş,
Anladım ki, insan aslında hiç susmazmış. Kelimelerini seslendirmediği zamanlarda da kimse duymasa bile mütemadiyen kalbinden konuşmaya devam edermiş.
Anladım ki, empati denilen şey gerçek değilmiş, çünkü aynı şartlar altında yaşamadan kimse kimseyi tam olarak anlayamazmış. İnsanı tam olarak yalnızca yaratanı anlayabilirmiş.
Anladım ki, ancak kuracak cümlelerimiz bittiğinde gelip bulurmuş bizi ölüm.
Anladım ki, her şeyi bilmeye uğraşırken bazen bilmemek bilmekten hayırlı olabiliyormuş.
Anladım ki, ruh yorulmadan beden yorulmazmış.
Anladım ki, kişiye söylenen güzel bir söz tartıda en hafif paha da en ağır gelen şeymiş.
Anladım ki, nefeslerimizi her an harcayıp dururken sürekli bir şeyleri biriktirmeye çalışmak boşa kürek çekmekten ibaretmiş.
Anladım ki, teselli dediğimiz şey ruhumuzun dinlendiği bir gölgelikmiş.
Anladım ki, şifa dediğimiz doktor ve ilaç değil, tam da bir nasip işiymiş
Anladım ki, bakmadan görenler ve duymadan işitenler var imiş, işitmeden duyanlar ve görmeden bakanlar bu kişilere belki de bir ömür rastlayamazlarmış.
Anladım ki, insanın başına gelebilecek en güzel şey yumuşak kalpli olabilmekmiş.
Anladım ki, çocuğu olmayanların bir yanı hep çocuk kalıyormuş.
Anladım ki, kader ağlarını örmeden kul hiçbir yolda bir arpa boyu bile ilerleyemiyormuş.
Anladım ki, birisini sevmek demek onu ruhen iyileştirmek demekmiş.
Anladım ki, bu dünya yalnızlık, hüzün ve ayrılık dünyasıymış.
Anladım ki, okumak da yazmak da bir nevi sevdaymış, bu tutku kalem elden düşene kadar gözler görmeyene kadar sürermiş.
Anladım ki, insanlarla baş etmek yalnızlıkla baş etmekten daha kolaymış.
Anladım ki, diyebilmek için en az iki yirmi yılı geçmek gerekiyormuş.
Anladım ki, bazı insanlar sürekli, kendilerinin sahip olduğu fakat karsısındakinin sahip olamadıklarını konuşarak, başkalarının eksikliklerinden kendilerine mutluluk devşirirlermiş. Bu mutlu olmanın en kötü yoluymuş.
Anladım ki, insanın bu dünyanın bitimli olduğunu bilmesi bütün acıların da er geç biteceğini bilmesi demekmiş. Sabır ancak bu bilginin ardından gelirmiş.
Anladım ki, susmak hiç konuşmamak demek değilmiş, bazan insan öyle bir susarmış ki saatlerce konuşsak da anlamayacaklarını sessizce anlatırmış. Kalbiyle duyanlar anlayabilirmiş, kulağıyla duyanlar ise haklı çıktım sanırlarmış.
Anladım ki, eğer birisine muhtaçsan onun fikrine mecbur kalıyormuşsun.
Anladım ki, kalabalıklara değil, insanın kalbine yapacağı yolculuklarda gece karanlığı ve tesbih hışırtısı kalbin mutmain olmasına yetermiş
Anladım ki, insan kendinden kendine giden yolun sonuna varmadan başkasına giden yollara çıkmamalıymış.
Anladım ki, her insan gönlündekini ifşa edemezmiş başkaları anlayamaz diye. Şiirle gönlünü açmak isteyenler ise, en baştan bu konudaki yalnızlığı kabul ederlermiş.
Anladım ki, hiçbir zaman değiştiremeyeceklerin için üzülüp durmak kaderin gidişatında en ufak bir değişikliğe sebep olmadığı gibi yalnızca ruhunu yorup acıyı derinleştirmiş
Anladım ki, kulağından giren şarkı dahil her şey, ağzından çıkan her kelime, okuduğun her cümle ve dahi aklından geçirdiğin her şey kanında ya zehir ya da şifa adıyla gezinip kalbine kadar girmekteymiş.
Anladım ki, hayatta ukde kalan şeylerin oluşturduğu o derin boşluğu insan ancak gözyaşı ile doldurabilirmiş
Anladım ki bazan ruh bedene bazan da beden ruha geç kalırmış bazan da insan insana. Ve geç kalınan her şey de kocaman bir boşluk oluştururmuş kalbin odalarında.
Anladım ki, aynı mahallede olup başka şehirlerde yaşayanlar, aynı şehirde olup başka ülkelerde yaşayanlar varmış. Dünyanın bir ucundaki insan kalbimin hemen ucunda olabilirmiş.
Anladım ki, göz görmeyince gönül katlanırmış göz göremeyince de hayat katlanılabilirmiş.
Anladım ki, asıl zor olan anlamak değil, anlatabilmekmiş. Çünkü insanın anlayabilmesi için yüzlerce kapısı varmış hangisinden girileceğini bulmak göründüğü kadar kolay değilmiş.
Anladım ki, mutluluk için yaratılmamış bu dünyada ısrarla mutluluğu bulmaya çalışmak mutsuzluğun sebebiymiş.
Anladmn ki, üzüntüsüz yaşamayı beceremeyenler hasta olarak yaşamaya mahkumlarmış.
Anladım ki, kader kederi getirdiğinde kederinden kaderin sahibine çıkan bir yol bulabilenler ancak bu dünya meşakkatine katlanabilirmiş.
Anladım ki, bu dünyadaki bahtiyarlık hiç kimseden bir şey beklemeden yaşamakmış.
Anladım ki, insanın söyleyemedikleri kalbine ağırlık yaptığında, cümleler içinde dolup taştığında insan satırları mekan belleyip yaşamaya başlarmış.
Anladım ki, bir şeyin varlığının acısı yokluğunun hasretinden daha zormuş.
Anladım ki, insan dünyada henüz uyanmadığı bir rüyadayken hiçbir şey için ne çok sevinip ne de çok üzülmeliymiş. Çünkü nefesler bittiğinde bu alem için hepsi hayal olacakmış.
Anladım ki, ölümden başka her derdin devası varmış yalnızca bazılarının ömrü devayı bulacak kadar uzun değilmiş. “
Anladım ki, insanoğlunun bütün sıkıntıları bedeninin her gün değil her an ahiret alemine doğru yürürken gönlünün ve kalbinin dünyaya doğru yürümesi ve ruhunun kalbi ve bedeni arasında sıkışıp kalmasındanmış.
Yazar: Zuhal GEDİK |
22-09-23 |
||
E mail: zuhalgedik@dogrulus.com Yazar Hakkında Bilgi ve Diğer Yazıları |
Tweet | ||
Fatma aydemir | |||
Anladim ki |
Tarih : 16-10-23 | ||
EMEGINIZE SAGLIK ANLADIM KI EN GUZEL KELAMLAR ICIMIZDEKI SESSIZLIK MIŞ |
|||
Mehmet Ali | |||
Yüreğine sağlık |
Tarih : 15-10-23 | ||
Durup düşünmeme Dünya'nın hay huyundan biran olsun siyrilmama sebep olan bu güzel yazınız için en kalbi duygularla şükranlarımı sunuyorum. |
|||
Nazife çakıcı | |||
Anladım ki |
Tarih : 15-10-23 | ||
Anladım ki hayat denen curcuna'da insan en yakınındaki insanın ruh derinliğini fark edemiyormuş canım zuhal hanımcım ne güzel anlatmışsınız RABBİM sağlık versin yazılarınızı devamı gelsin emeğinize yüreğinize sağlık RABBİM daim güzellikler ihsan eylesin |
|||
Murat S. | |||
Harika |
Tarih : 06-10-23 | ||
Duygu yüklü bir yazı yazmışsınız. Ellerinize sağlık |
|||
Ali Kural | |||
Anladım ki!! |
Tarih : 29-09-23 | ||
Bence çok güzel olmuş. Eline emeğine sağlık Zuhal hanım. Okumaya değer bi yazı olmuş... |
|||
Taner KATİPOĞLU | |||
ANLADIM Kİ... |
Tarih : 28-09-23 | ||
Her insanın anlaması gereken olayları, duyguları bir başlık altına toplanmış ve son cümlenle gerçekten son noktayı koymuşsun. "Anladım ki, insanoğlunun bütün sıkıntıları bedeninin her gün değil her an ahiret alemine doğru yürürken gönlünün ve kalbinin dünyaya doğru yürümesi ve ruhunun kalbi ve bedeni arasında sıkışıp kalmasındanmış." Zühalciğim eline, kalemine, yüreğine sağlık. |
|||
Sema | |||
Anladım ki |
Tarih : 27-09-23 | ||
Yüreğine sağlık çok beğendim.Ne güzel anlatmışsın... |
|||
Ercan | |||
Anladım ki.... Hayata Dair Herşey |
Tarih : 27-09-23 | ||
O kadar güzel ki, okumaya başladığında sonunu görmek için heyecan duyuyor insan. İçinde ne varsa hepsi gerçek. İnsana dair herşey var. Ellerine yüreğine sağlık. 👍🧿🧿🧿 |
|||
Aysel KURAL | |||
ANLADIM Kİ... |
Tarih : 25-09-23 | ||
Çok içtenlikle yazılmış çok güzel bir yazı olmuş kalemine sağlık Zuhal ablam. |
|||
Fatoş | |||
Anladım ki… |
Tarih : 24-09-23 | ||
“Anladım ki, aynı mahallede olup başka şehirlerde yaşayanlar, aynı şehirde olup başka ülkelerde yaşayanlar varmış. Dünyanın bir ucundaki insan kalbimin hemen ucunda olabilirmiş.” Aramızda dağlarca mesafe olsa da “kalbimin hemen ucundaki” canım Zuhal ablam ellerine, kalbine sağlık. Yazıların daim olsun… |
|||
Meltem | |||
Anlamak |
Tarih : 23-09-23 | ||
Anladım ki anlamak için göz' akıl yetmiyormuş eşsi bir kalbede sahip olmak gerekiyormuş.kalbinin derinliklerindeki güzellikleri görebilmek ne kadar güzel zuhal hanım tebrikler.. |
|||
aksâdan | |||
anlamak |
Tarih : 22-09-23 | ||
her kelimesi ancak hissedilerek yazılabilecek satırlar.. bu satırlar yalnızca idrâki bu dünyanın ötesiyle buluşmuş bir yüreğin yazabileceği cümleler.. Yüreğinize sağlık.. |
|||
Süeda | |||
Teşekkürler... |
Tarih : 22-09-23 | ||
Yüreğine sağlık yüreği güzel dostum... Rabbim yazılarını daim kılsın.. |
|||
Havva yilmaz | |||
Tefekkurden tezekkure bir yol var.... |
Tarih : 22-09-23 | ||
Yorum yazdım... gitti |
|||