HALEB'E DÖNÜŞ

Halep, 12 Aralık 2016'da Rus ve İran destekli Esed ordusu tarafından düşürülmüştü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasım 2024'te geri alındı.

ÂYET-İ KERÎME
Ey Peygamber! Dinlerine uymadıkça Yahudiler de Hrıstiyanlar da senden asla hoşnut olmayacaklardır.
Bakara, 120.
HADÎS-İ ŞERİF
Dünya tatlı ve caziptir. Allah sizi dünyada egemen kılacak ve nasıl davranacağınıza bakacaktır. Dünyadan ve kadınlardan sakının.
Müslim, Rikak, 99.
SÖZÜN ÖZÜ
"Her kim selefin bilmediği bir amel icad ederse, Peygamber'in risalete ihanet ettiğini iddia etmiş olur. Çünkü din tamamlanmıştır (Maide, 3) O gün din olmayan şey bugün de din değildir."
İmam Mâlik
Kategori : İKTİBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazılar
Okunma Sayısı: 2
Yazar: İsmail Kılıçarslan
DEVLET GENLEŞİR, GÜNDELİK HAYAT DARALIRKEN

DEVLET GENLEŞİR, GÜNDELİK HAYAT DARALIRKENTürkiye’de devletin genleşme zarureti hissetmesi malumdur ki 15 Temmuz darbe girişimiyle husule geldi. “Bu kadarına gerek var mıydı?” sorusunu tartışmaya elverişli bir ortam da bulunamadı.

Bunun tartışılamamasının bence bir 15 Temmuz’dan hemen sonra oluşan bir de sonradan ortaya çıkan iki nedeni var.

Başkanlık sisteminin oluşturabileceği boşlukların sağlıklı şekilde tartışılabileceği bir ortam oluşmadı darbe tehdidi yüzünden. Başkanlık sistemine bağlı olarak mecburen gelişen “politik alanın zayıflaması, bürokratik alanın güçlenmesi” meselesi devleti genleştirdi. “Devletin sahipleri bu genleşmeyi arzu ettiler mi?” sorusunun cevabını biliyor değilim ancak bana öyle geliyor ki başkanlık sisteminin paralelinde ortaya çıkan “bürokrasi güçlenmesi” bu sistemin mucitleri tarafından pek de ön görülmemişti.

Devlet genleşmesinin ikinci sebebi de 2020 ve takip eden dönemde ortaya çıktı bence. Pandemi ile başlayıp Türkiye’ye yönelik dış tehditlerle devam eden süreç devletin dilini “ontolojik güvenlik arayışı” diline itti. Bu da ister istemez zaten gücünü iyice hissetmeye başladığımız genleşmeyi daha da güçlendirdi.
Reklam

Buna paralel olarak Türkiye’de gündelik hayatın ritmini kaybetmesi ve daralmasının hikayesini biraz daha geriden ele almak gerekiyor bence.

İlk kırılma şüphe yok ki Gezi kalkışması idi. Gezi’nin doğal sonucu sosyolojik öbeklerin keskinleşmesi oldu. Ardından 15 Temmuz’a “tiyatro” diyenlerle 15 Temmuz’da “ölen”ler arasında devam etti bu keskinleşme. Eh, bu tür keskinleşmeler “kendi kitlesini her daim diri tutmak isteyen politika erbabı”nın da gayetle işine geldi.

2020 sonrası bir türlü toparlanamayan ekonomik durum ve toplumda yaygınlaşan ve/veya kast-ı mahsusa ile yaygınlaştırılan adaletsizlik duygusu da gündelik hayatın ritmini daralttıkça daralttı.
Reklam

Üzerine bir de o meşum “güvensizlik hissi” geldi yerleşti son zamanlarda. Belediye yolsuzlukları, fon krizi, tapu çetesi, kanser ilacı organizasyonu, Haluk Levent, Ankara Abisi, Mustafa Sarıgül ve daha pek çoğunu yan yana yazabileceğimiz rezaletler silsilesi ile kaybolan güven hissi toplumda derin bir “umutsuzluk fidanlaması” yapıyor. Sonuçlarını da görmeye başlıyoruz bunun. Siyaset kurumuna güven azalıyor toplumda, iyilik yapma duygusu azalıyor, geleceğe güvenle bakma davranışı azalıyor. Araştırmalar öyle diyor.

Ben sözgelimi Hacı Yakışıklı’nın başına geleni görüyor, sözgelimi Kul Sadi Yüksel’in gözaltına alınma biçimini fark ediyor, sözgelimi 18 milyar TL dolandırıcılık yaptığı iddia edilen Osman Arıkan Nacar isminin “buharlaştırılma” çabasını anlıyor, koca bürokratların imaj yönetimleri için medyaya para saçtığını görüyor ve “umutlu olmak için” gereken motivasyonumu düşerken görüyorum. Üzerine bir de zar zor geçinmek, geçmişte maddi olarak güç yetirebildiğim sıradan şeylere güç yetirememek falan da eklenince kendim için havanın ağır, çok ağır bir noktaya ilerlediğini fark ediyorum.

Ne demek istiyorum? Şunu: Bu gelinen noktada karar vericilerin gerçek bir “karar” vermesi gerekir.

Adalete güven geri geliyor, Tayyip Erdoğan, Devlet Bahçeli ve Kemal Kılıçdaroğlu gibi liderler hırsıza-arsıza göç açtırmama kararlılıklarını gösteriyorlar. Bunca olumsuz manzaranın içerisinde eldeki en olumlu veriler bunlar. “En olumlu veriler bunlar” evet ama bir türlü “toplumsal güven onarımı” aşamasına topyekûn destek vermiyor politik ve bürokratik mekanizmalar. Tam tersine birkaç lider ile birkaç bakan toplumsal güveni onarmaya çabalıyorlar da politik ve bürokratik mekanizmalar bu sürece köstek oluyorlarmış gibi bir hava var.
Reklam

Bu havayı dağıtmak, devleti “güçlü ve dar”, gündelik hayatı “güçlü ve geniş” tutmak için gereken neyse o yapılmalı ki bu umutsuz hava bir “ontolojik güven bunalımı”na dönüşmesin memleket için.

Bilmem derdimi doğru şekilde ifade edebildim mi? İnşallah edebilmişimdir.

Yazının kaynağına ulaşmak için tıklayınız.

Yazar: İsmail Kılıçarslan
18-11-26
E mail: yenisafak.com
 
 
Yorumlar: 0
Bu yazı için henüz yorum yapılmamıştır.
DEVLET GENLEŞİR, GÜNDELİK HAYAT DARALIRKEN
Online Kişi: 34
Bu Gün: 3128 || Bu Ay: 46.187 || Toplam Ziyaretçi: 3.370.144 || Toplam Tıklanma: 60.546.377