
| Kategori : / MUHTELÝF ÞÂÝRLER VE ÞÝÝRLER | Okunma Says: 1477 |

Sana kimse anlatmad m çocuk,
Pembenin az, tozun çok olduunu…
u zalim dünyann hengâmesinde,
Dikenin çok, gülün yok olduunu…
Sen düler kurarken gökler üstüne,
Bombalar yaarken düler üstüne,
Mavi sular buz keserken üstüne,
Sevincin az, kahrn çok olduunu…
Uçurtmann ipi kald elinde,
Güller harap oldu bahçelerinde,
Hüzünlü dualar yalnz dilinde,
Umudun eriyip yok olduunu…
Kuzum, sen hiç böyle dilemedin ki,
Bu kara yazgn silemedin ki,
Doymayan zengindi, bilemedin ki,
Çou açken, azn tok olduunu…
Hüzün, ac dolu u sessizliin,
Gözün yal, garip, kimsesizliin,
Yaadn her bir çaresizliin,
Yüree saplanan ok olduunu…
Yazar: Ahmet Kaðan Karabulut |
26-10-23 |
||
| E mail: maarifinsesi.c | Tweet | ||