
| Kategori : / AKTÜALÝTE | Okunma Says: 4440 |
Demitik ki, “cumhuriyet bir ‘redd-i miras’ üzerine kurulmutur”.
Alfabemizi reddettik...
Klk kyafetimizi reddettik...
Hukuk sistemimizi reddettik...
Müziimizi reddettik...
Mimarimizi reddettik...
Tarihimizi reddettik...
Ecdadmz reddettik...
lhamn dinimizden alan köklü kurumlarmz (medrese, tekke, zaviye) reddettik...
Dilimizi reddettik...
Hatta ve hatta dinimizi bile (âdeta) reddettik (en azndan buna zorlandk)...
Bunlar bir medeniyetin temel talar sayldna göre de, medeniyetimizi reddettik. Tabii bir kimlik bunalmna sürüklenip arabeskletik...
Biraz Batl, biraz Doulu...
Biraz Amerika, biraz Avrupa...
Biraz Roma, biraz Mekke...
Biraz Müslüman, biraz Hristiyan (yaam biçimi olarak)...
Biraz muhafazakâr, biraz devrimci...
Biraz mafya, biraz kanun!
Bu yüzden hemen her sahada bitmez tükenmez tereddütler, hemen her alanda aknlklar, hemen her ey yaz-boz tahtas...
stikrar krmz mumla aranyor!
Ayrca, yaanan “redd-i miras”, ite bu türden “kültür ihtilâli”nin eseridir!
Hatrlayalm ki, “kültür ihtilâli” dünyada yalnz üç milletin bana geldi: Çinlilerin, Arnavutlarn ve Türkiye Cumhuriyeti vatandalarnn...
Mao’nun ölümüyle Çin bu yoldan döndü. Hatta aralarnda Mao’nun karsnn da bulunduu “kültür ihtilâli” mimarlarn cezalandrd, kadîm kültürüne sarlp bunun moral etkisi sayesinde adeta “yeniden dirili”i gerçekletirdi (Türkiye yeni anayasa sürecinde böyle bir yola girer mi dersiniz?).
Çin’in birden bire ekonomik bir dev olma yoluna girmesi ve bu açdan dünyay tehdit etmeye balamas tesadüflerle izah edilemez. Kanaatimce bu hzl atlmlar, Çin’in yllar sonra kendi kültürüyle nihayet bulumasndan gelen moral gücün sonucudur.
Arnavutluk da, keza, Enver Hoca’nn ölümünden hemen sonra kültür ihtilâli yolunda kendini inkârdan vazgeçti. Dinini ve kültür kaynaklarn yeniden kefetmeye çkt. Kapatlan camileri, medreseleri, tekkeleri açt. Klk kyafet tercihini serbest brakt. Ksaca “resmi ideoloji” denilen devlet dayatmaclndan döndü. imdi, komünizmin çürüttüü toplumsal dinamiklerini kurmaya ve dirilmeye çalyor.
Kültür ihtilâline muhatap olan dünyann üçüncü ülkesi Türkiye ise benzer admlar atyor. Ama büyük bir handikab var: Kemalizm! Kemalistler Türkiye’nin yeni balangçlar yapmasna izin vermiyorlar. Etkili makamlarda (vaktiyle ele geçirdikleri) olduklar için de, direnip siyasetin iini zorlatryorlar. Sayn Babakan’n sk sk bürokrasiden yaknmas bouna deil. Engellendiini düünüyor. Engelleniyor da...
Ama direni alamaz deil. Bizim gibi son derece netameli bir corafyada yaamak için her gün yenilenmek zorunda olan dinamik ülkelerde eski dogmalar ilânihaye sürdürmeye zaten imkân yok. 30’lu, 40’l yllarn ihtiyaçlarna göre oluturulan sistemlerin yeni gelien ihtiyaçlara hem cevap veremedii, hem de bu yüzden ülkeleri tkad biliniyor. Kim bundan daha fazla tknefes olmak ister ki? Tkanmlktan nemalananlar hariç...
Ksacas, Türkiye, bu ça da skalamamak için, hzla deimek zorunda...
Yazar: Yavuz Bahadýroðlu |
16-10-11 |
||
| E mail: habervaktim.com | Tweet | ||