Halep, 12 Aralık 2016'da Rus ve İran destekli Esed ordusu tarafından düşürülmüştü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasım 2024'te geri alındı.
| Kategori : İKTİBAS / Muhtelif Mevzûlar, Yazarlar, Yazılar | Okunma Sayısı: 1217 |
Bir sene önce ne yaşadık? Bugün bunu daha doğru bir şekilde değerlendirebiliyoruz. Nerelerden döndüğümüzü artık rahatlıkla söyleyebiliyoruz. Sadece bir grup vatan ve vatandaş haini darbeciyle karşı karşıya olmadığımızı biliyoruz. İhaneti ve cinayeti hafifletmeye çalışanların çabalarını görüyoruz. Hatalı yürüme.
15 Temmuz, millet hayatımızın dönüm noktalarından biri olmuştur. Malazgirt gibi, Çaldıran gibi. Yıllar geçtikçe mesele daha iyi anlaşılacaktır. Neyi başardığımız, neye karşı direndiğimiz iyice açığa çıkacaktır.
Karşımızda belli bir sayıya, imkâna ve cesarete ulaşmış ihanet şebekesi yok sadece. Şahitlik ettiğimiz şey, bir kişinin cinnete varan ihtirası değil yalnızca. Biz o gün kimleri, hangi adresleri yendik? Bize kalırsa, bu soru büyük ölçüde cevabını bulmuştur. Bazı batılı ülkelerin tavrına, tutumuna bir bakalım. Neredeyse darbeyi bastırmak suçlamasına maruz kalacağız.
Zorluğun arkası kolaylıktır. Zahmetin devamı rahmettir. Allah bütün tuzakları tersine çevirecek kudrete sahiptir. Ülkemizi yıkıma sürüklemek isteyenler yeni bir dirilişe vesile olmuşlardır.
Onca bilgi kirliliğine, belirsizliğe ve münafıklığa rağmen, milletimiz ilk andan itibaren ne yapması gerektiğini bilmiştir. Vatanı vatansızlara bırakmadık.
Milletimizin en berrak özelliğidir bu: Ayağa kalkacak takatimiz yokken bile ihtiyaç durumunda yürüyebiliyor, hatta koşabiliyoruz. İlâhi ilham.
***
Hoşgörü diyenlerin kendilerine tâbi olmayan müslümanlara nasıl hor baktığını zaten biliyorduk. Ecnebilere gösterdikleri hoşgörünün onda birini müminlere göstermediler. İşin sonunda, onlar gibi oldular, onlarla beraber oldular. Ne acı.
Her açıdan sakıncalı olan bu durumu ve tehlikeli gidişatı yirmi yıla yakın zamandır yazıyor, söylüyorduk. Keşke haksız çıksa idik.
Adanmış ile Aldanmış arasındaki birinci fark, akletmektir. Hiç akletmez misiniz?
***
Yıllar boyunca milletin evlatlarına ve kazancına adeta ortak olan bir yapıdan söz ediyoruz. İnsanların emeğini, alın terini himmet adı altında zimmetlerine geçirmişler. Tertemiz çocukları emanet olarak almış ve neredeyse hepsini ziyan etmişler. Millî duyguları ellerinden alınmış, içleri boşaltılmış sayısız evlat. Özellikle hep belli bölgelerden, yörük nüfusun yoğun olduğu yerlerden seçilmiş. Neden?
Vatan duygusu en yüksek kesimden devşirdikleri çocukları dünya vatandaşına dönüştürmüşler. Suyu çömelip içiyor, sonra masum ve savunmasız bir mümini katlediyor. Suya gösterdiği hürmetin zerresini müslüman kardeşine göstermiyor.
Bu yapının derin çözümlemesi henüz yapılmış, yapılabilmiş değil. Ağırlıklı olarak yörükleri niçin tercih ettikleri araştırılmalı mesela. Yörükler bu ülkenin kilit taşıdır, savunma hattıdır. Kara gün dostudur. Birinci Cihan Harbi’nde ayakta kalan ve İstiklâl mücadelesini verenler. Sistemli ve sinsi bir şekilde bu hattı zayıflatmaya çalışmışlar. Üzüntümüz, öfkemiz ve mesuliyetimiz her geçen gün artıyor.
Giden gitmiştir artık. Kalan evlatlarımızı korumalıyız.
***
Askerinden polisine, korucusundan memuruna kadar bütün şehitlerin üstümüzde hakkı, hukuku vardır. Viyana kuşatmasından dönemeyen, Yanya’dan Yemen’e kadar uzak topraklarda kalan, terörle mücadele ederken şehadet şerbeti içen.
15 Temmuz şehitleri daha başka. Çünkü vatanı savunması gerekenlere karşı vatanı savunurken şehit oldular. Sözümüz önce siyasilere, yargı mensuplarına, sonra herkese, hepimize. Şehitlerimizin hakkını ve hatrını gözetmeden attığımız adımların, yaptığımız işlerin, aldığımız kararların vebali ağırdır.
Devam edeceğiz inşallah.
Yazının kaynağına ulaşmak için tıklayınız.
Yazar: İbrahim Tenekeci |
14-07-17 |
||
| E mail: yenisafak.com | Tweet | ||
 |
 |
||
