Halep, 12 Aralık 2016'da Rus ve İran destekli Esed ordusu tarafından düşürülmüştü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasım 2024'te geri alındı.
| Kategori : DÜNYADA NELER OLUYOR / İSLÂM ÂLEMİ | Okunma Sayısı: 2001 |
Bir şairin en büyük gücü mısralarıdır. Mermi gibi, mızrak gibi kullanır şiirini, meydanlarda savaşını verir.
Bir bestekarın gücü nağmeleridir. Duyguların isyanını, savaşını ve kavgasını besteleriyle yönetir.
Bir yazarın gücü de kelimeleridir. O kelimeleri özenle seçer, yana yana dizer ve öylesine cümleler kurar ki savaşın ortasına kükreyen küheylana döner. Haksızlığa, adaletsizliğe, zulme kelimeleriyle savaş açar yazar. Silahı kelimeleri, cümleleri, sözleridir.
Öyle zamanlar vardır ki şairin mısrası, sanatkarın nağmesi ve yazarın kelimeleri tükenir. Notalar nağmeleri inşa edecek gücü yitirir, şairin ruhu mısraları doğuramaz, yazarın elinden kelimeler hayat bulamaz. Bu duruma 'söyleyecek sözüm kalmadı' denir. Söyleyecek sözün kalmaması krizin, bunalımın, dramın, acının çok derin, çok büyük ve sarsıcı olduğu anlamına gelir. Kelimelerin, nağmelerin ve mısraların kifayetsiz kaldığı anlar, insanlığın öldüğü anlardır.
Söz insana anlatılır. Şair insana adar en güzel mısralarını, sanatkar insana hitap ettiğinde ancak coşturur bestelerini. Peki insan ve insana ait değerler öldüyse kime hitap eder kelimeler?
Bazen insanın dermanı tükenir. Yaşadığı olaylar, gördükleri ve şahit oldukları öylesine dayanılmazdır ki tükeniverir birden. Bu aslında dünyadan vazgeçme isteğidir. Bundan daha fazla acı ne yaşayabilir insan ve bundan sonra yaşamanın anlamı nedir diye düşünür?
Suriye'de sistematik işkenceyle öldürülen binlerce insanın fotoğrafları yayınlandığında ilk kez yaşadım bu duyguyu. Aylarca aç bırakılmış, sonra trigel kayışı ile boğulmuş ve bedenine öldürüldüğünü kaydetmek için numara vurulmuş bir gencin fotoğrafını gördüğümde kelimelerimin tükendiğini hissettim. Ne söyleyebilirdim ki, adi bir trigel kayışıyla boğulmuştu, bir kurşunu bile çok görmüşlerdi. Hangi kelime bu vahşetin fotoğrafından daha güçlü olabilir.
Bir de İsrail'in Gazze'ye saldırısı esnasında öldürülen çocuklar beni perişan etmişti. Bebeklerin minik ölü bedenlerini çaresizlikten dondurma dolabına koyan fotoğrafı gördüğümde yere çökmüştüm. İnsanlık bu kadar değer kaybedemez, çocuk öldürmek insanlığın varabileceği en vahşi noktadır. O zaman da kelimeler tükenmiş, sözler bitmişti.
Son olarak Mescidi Aksa'yı işgal eden İsrail askerlerinin haberlerini okurken bu tükenmişlik duygusunu yaşadım. Caminin içini postallarıyla kirleten, yakan, yıkan İsrail askerleri gittikten sonra, Filistinli kadınlar camiyi temizlediler. Bu çok acı bir fotoğraftı. Kadınlarımız sessizce ve usulca camimizi temizliyorlardı. Oranın işgalini engelleyemeyen erkeklere, tüm dünya Müslümanlarını utandırırcasına, o şerefli kadınlarımız postalların izlerini siliyorlardı halılardan. Başları öne eğik, yüzlerinde hüzün ve yüreklerinde kocaman bir işgal acısı vardı Filistinli kadınların. Bu fotoğrafın üzerine ne bir söz söylenebilir, ne de bir cümle yazılır.
Öyle zamanlar vardır ki şairin mısrası, sanatkarın nağmesi ve yazarın kelimeleri tükenir, buna insanlığın öldüğü zamanlar denir.
Yazar: Ali Nur Kutlu |
09-11-14 |
||
| E mail: yenisafak.com.tr | Tweet | ||
 |
 |
||
