Halep, 12 Aralık 2016'da Rus ve İran destekli Esed ordusu tarafından düşürülmüştü. Üzüntümüz hadsizdi. 30 Kasım 2024'te geri alındı.
| Kategori : / ÎMAN VE İSLÂM | Okunma Sayısı: 2361 |
Modern zamanlarda Ümmet’in yaşadığı savrulmanın Kur’an üzerinden gerçekleşmesi ibretlik bir durumdur. Ümmet’e “hayra ümmetin” vasfını veren Kur’an’ın, aynı Ümmet’in yabancılaşmasına aracı kılınması, başkaları tarafından değil, kendini ona nisbet edenler tarafından gerçekleştirilen bir operasyon…
Benim yıllar evvel bir tv programında “Kur’an okuma adabı“ çerçevesinde söylediğim bazı sözler, anlama özürlüsü bir kısım çevreler tarafından “Ağlama Duvarı“ nitelemesi eşliğinde servis ediliyor. Sanki “Kur’an sadece ağlamak için okunur. Ağlamayan da riyakârlık yaparak başkalarına ağlar gibi görünmelidir” demişim gibi videonun altına saçma sapan yorumlar yazılmış. Kur’an okurken ağlamayı putlaşmış nefislerine yediremeyenlerden, bizzat Efendimiz (s.a.v)’in Kur’an okunduğunda ağladığı hakikatini anlamalarını beklemiyorum elbette. Ama benim dahi ne söylediğimi anlama yeteneğinden yoksun insanlar Allah Teala’nın ne dediğini “anladığını“ nasıl iddia edebiliyor; işte burayı anlamıyorum..
Ama biraz gayret etseler en azından şu kadarını anlayabilirler: Kur’an entelektüel bir bilgi nesnesi değildir. Hukukçuların üzerinde kuru formel tartışmalar yaptığı, “profesyonel Kur’an uzmanları“nın kendi heva ve hevesleri doğrultusunda bir o yana bir bu yana çekiştirdiği “ölü bir metin” değildir.
O her şeyden önce “Kelam-ı İlahî”dir. Allah Teala’nın sözüdür. Dolayısıyla onu “okuma”nın kendine mahsus ahkâmı ve edebi vardır. Üzerine indirilecek olsa dağın bile Allah korkusundan boyun büküp parçalanacağı bir “kelam”ın bizi sarsmasından, titretip ürpertmesinden, ağlatmasından daha tabii ne olabilir?
Kendisini “Hristiyan” olarak ifade eden, ancak Allah’ın ayetlerini dinlediğinde gözlerinden yaşlar akıtarak, “Ey Rabbimiz! İman ettik, artık bizi (hakka) şahit olanlar ile beraber yaz” diyenler kadar dahi ağlamaktan nasipsiz kılınmış kimselerin Kur’an adına konuşması ne kadar abes, ne kadar eğretidir!
Kur’an ayetlerine “muhtevalarına” bakarak değer verenleri, alış-veriş ahkâmını, miras meselelerini… düzenleyen ayetlerin, “bunlar dünyevî işlerle ilgilidir” diyerek namazda okunmasının caiz olmayacağını söylerken görmek doğrusu bizi şaşırtmaz.
Kur’an’da geçen (hadi dünyevî ahkâma ilişkin olanları geçtik) ahiretteki dehşeti, azabı… anlatan ayetleri okuduğunuzda kalbiniz titremiyor, gözlerinizden gayri ihtiyari yaşlar boşanmıyorsa ürpermek, endişe etmek için yeterince sebebiniz var demektir…
“De ki: “Ona ister inanın, ister inanmayın. Şüphesiz, daha önce kendilerine ilim verilenler, Kur’an kendilerine okunduğunda derhal yüzüstü secdeye kapanırlar. “Rabbimizin şanı yücedir. Rabbimizin va’di mutlaka gerçekleşecektir” derler. Onlar ağlayarak yüzüstü yere kapanırlar. Kur’an onların huşuunu artırır.”
Yazar: Ebubekir Sifil |
11-03-15 |
||
| E mail: gazetevahdet.com | Tweet | ||
 |
 |
||
